تغییرات اقلیم

توافق آب‌ و‌هوایی پاریس که متن آن 12 دسامبر 2015 با حضور نمایندگان 195 کشور به تصویب رسید بر کنترل و کاهش تولید گازهای گلخانه‌ای و کاهش تولید دی‌اکسید‌کربن تمرکز دارد،

در واقع آنچه زمین را از یخبندان رهاند و باعث رویش گیاه و حیات بر زمین شد همین گازهای گلخانه‌ای است که شامل دی‌اکسید‌کربن، متان و بخار آب است. این گازها همچون یک پتو روی زمین را پوشاندند و از بازتاب مجدد نور فرو‌سرخ حاصل از تابش خورشید به فضا ممانعت کردند.اما انتشار بیش از حد این گازها باعث رخداد پدیده گازهای گلخانه‌ای فزاینده شد و حالتی را به وجود آورد که گویی ضخامت این پتو دو برابر شده است و همین مساله موجب افزایش دمای زمین و همچنین آب شدن یخ‌های قطبی و تغییرات ویرانگر آب و هوایی شده است.

حالا وضعیت آب و هوایی زمین به مرز خط قرمز و وخامت رسیده است و جامعه بین‌الملل به فکر این افتاده است که اگر امروز جلوی سرعت تخریب زمین را نگیرد، فجایع فردا قابل پیش‌بینی نخواهد بود.

اما حالا که مشکل تا این حد هویداست و خطر تا این مرحله به حیات بشر نزدیک شده است، چرا هنوز شک و شبهاتی در مورد اجرای این توافق وجود دارد و چگونه است که هم کشورهای در حال توسعه و هم کشورهایی چون آمریکا در پی اجرای آن نیستند.

در واقع مشکل را باید در دو نگرش مهندسی و محیط‌ زیستی دید؛ چیزی که در گفت‌وگوها و هم‌اندیشی‌های ساده‌ای که در جمع‌ها با حضور صنعتی‌ها و محیط‌زیستی‌ها مطرح می‌شود نیز نمود دارد.وقتی یک محیط‌زیستی از نجات زمین یا حفاظت از محیط‌زیست صحبت می‌کند، مقصودش توقف توسعه‌های صنعتی آلاینده و در واقع تولید نکردن آلاینده‌های کربن و دی‌اکسید‌کربن است. اما وقتی یک فرد صنعتی و مهندسی صحبت از محیط‌زیست می‌کند، مقصودش این است که طرح صنعتی ایجاد شود ولی آسیب‌ها به محیط‌ زیست در آن اندک شود.

به قولی، صنعتی‌ها به توسعه صنعتی و کسب درآمد با ملاحظات محیط‌زیستی توجه می‌کنند‌ اما متخصصان محیط‌زیست وقتی از حفاظت از زمین صحبت می‌کنند منظورشان انجام نشدن پروژه‌های آلاینده است.

اما برای کشور ما ایران با یک مطالعه آماری در پروژه‌های عظیم صنعتی انجام شده در 20 سال گذشته، می‌توان گفت که حتی ملاحظات زیست‌محیطی در درجه اول اهمیت قرار‌ نداشته و به طور کلی پروژه‌ها با کپی از داشته‌های گذشته و با توجه به کمبودهای داخلی گاهی حتی به هر قیمتی اجرا می‌شود و پس از مسجل شدن آسیب‌های زیست‌محیطی آن سعی می‌کنند با تعریف یک پروژه جدید اثرات و آسیب‌های آن را به حداقل برسانند.

نمونه این اتفاق را می‌توان در توسعه عسلویه و سدهای متعدد ساخته شده در کشور دید، حتی با توجه به ویرانی‌های ناشی از توسعه‌های صنعتی چند سال اخیر در این روزها باز هم شاهد آن هستیم که برای مثال طرح توسعه سد در گیلان، ساخت پتروشیمی در گیلان و مازندران توسط سازمان محیط‌زیست تایید می‌شود یا برای جمع‌آوری گازهای مشعل در خوزستان و غرب کارون بخش‌های مختلف تصمیم‌گیر، همکاری نکرده و کار را دچار کاغذ‌بازی اداری می‌کنند.به زبان ساده می‌توان گفت معاهده پاریس چندان طرفدار صنایع آلاینده نیست و کشورهایی که روی صنایع کربن خود برای توسعه حساب کرده‌اند دید مثبت چندانی بدان ندارند‌ اما در ایران به طور کلی محیط‌زیست در درجه اول اهمیت نیست و چون توسعه ما تنها در گرو داشته‌های هیدرو‌کربنی ما دیده می‌شود لذا می‌توان گفت که به نظر نمی‌رسد مافیای صنعتی قدرتمند در ایران اجازه اجرای چنین ملاحظاتی را در ایران بدهد.

مساله مافیای صنعتی تنها به پروژه‌های صنعتی بزرگ معطوف نیست بلکه در زمینه صنایع خودروسازی نیز این مافیا تمامی فرآیندها را با کمک قانون کنترل می‌کند برای مثال تصور کنید تنها و تنها اگر روزی انحصار خودرو در ایران با فروش بی‌کیفیت‌ترین خودروها به بالاترین قیمت شکسته شود و راه برای ورود خودروهای روز دنیا و حتی خودروهای برقی باز شود چه میزان از مصرف سوخت کاسته شده و آلودگی کمتری تولید می‌شود.

سال گذشته انتشارات مربوط به بخش انرژی دنیا به رکورد ۳۲.۵ گیگاتن رسید. این درحالی است که طی سه سال گذشته انتشارات کربن بخش انرژی دنیا ثابت مانده بود.

رئیس‌جمهور در دیدار با جمعی از وزرا گفت: از حالا مشخص است که سال ۹۷ در زمینه آب مشکلات بیشتری از قبل خواهیم داشت.

به گزارش انرژی پست 24 به گزارش به نقل از خبرگزاری تسنیم، حجت الاسلام حسن روحانی رییس جمهور در نخستین روز کاری سال 1397 و در دیدار نوروزی با جمعی از وزرا، مدیران و کارکنان دستگاه‌های اجرایی در بخشی از سخنان خود به موضوع بحران آب و خشکسالی اشاره کرد و با بیان اینکه می‌توان با تدبیر، برنامه‌ریزی و تعقل بر خشکسالی غلبه کرد، گفت: از حالا مشخص است که سال 97 در زمینه آب مشکلات بیشتری از قبل خواهیم داشت.

استیون هاوکینگ فیزیکدان بریتانیایی می‌گوید تصمیم دونالد ترامپ مبنی بر خروج از معاهده پاریس می‌تواند به تغییرات اقلیمی برگشت‌ناپذیری بیانجامد.  به نقل از استیون هاوکینگ، این اقدام می‌تواند زمین را به حمام داغی تبدیل کند که فرجامش سیاره ونوس با حرارت ۲۵۰ درجه و باران‌های اسید سولفوریک خواهد بود.

 بسیاری از معترضان در هامبورگ به دلیل مواضع دونالد ترامپ در برابر موضوع تغییرات اقلیمی دست به اعتراض زدند.

رهبران ۱۹ کشور حاضر در نشست گروه ۲۰ که در آلمان گردهم جمع شدند به رغم عدم پایبندی امریکا به توافق پاریس به تعهدات خود بر اجرای این پیمان مجددا تاکید کردند.

رهبران کشورهای حاضر در نشست گروه ۲۰ با وجود کناره‌گیری امریکا از پذیرش تعهدات خود در مورد مقابله با تغییرات اقلیمی به توافق نهایی دست یافتند و موضع امریکا تعهدات کشورهای دیگر را در این رابطه تضعیف نکرده‌ است.

توافق‌نامه تغییرات اقلیمی پاریس که مقابله با افزایش دمای کره‌ زمین را طی ائتلافی جهانی پیگیری‌ می‌کند در جمهوری اسلامی ایران بعد از تصویب دولت و مجلس شورای اسلامی به منظور تایید به شورای نگهبان ارسال شد اما در این میان ابهاماتی در مورد فرآیند بررسی توافق‌نامه در شورای نگهبان مطرح شد. به گفته رئیس مرکز امور بین‌الملل و کنوانسیون‌های سازمان حفاظت محیط زیست، شورای نگهبان از مجلس درباره وجود پیوست به توافقنامه پاریس پرسش کرد.

گروهی از مقامات ایالتی، شهری، اقتصادی و دانشگاهی آمریکا اعلام کردند که بر تعهد خود برای کنترل گرمای جهانی پابرجا می‌مانند.به گزارش زیست آنلاین، این گروه از مقامات آمریکایی اعلام کردند به رغم تصمیم دولت دونالد ترامپ مبنی بر کناره گیری از پذیرش توافق آب و هوایی پاریس، همچنان خود را به کنترل گرمای جهانی متعهد می‌دانند.

آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل پیش از سفر به آلمان و حضور در کنفرانس اقلیمی ملل متحد خواستار آن شد تا اقدامات جدی و جسورانه برای کاهش تغییرات اقلیمی انجام شود. دبیرکل سازمان ملل گفت: در هفته‌های اخیر چندین گزارش از نواخته شدن زنگ خطر تغییرات اقلیمی حکایت داشته است.

بعد از برگزاری بزرگترین اجتماع زیست محیطی در پاریس این بار آلمانها پیشگام این حرکت شده اند.در پی برگزاری کنفرانس تغییرات اقلیمی در «بن» آلمان، مردم این کشور در کارناوالی خیابانی نگرانی خود را از تغییرات آب و هوایی نشان دادند.