خاورمیانه

پایان معافیت تحریم‌ های ایران توسط دولت ترامپ، تاجران نفت را دست‌پاچه  و مضطرب کرده است.

درحالیکه اغلب تحلیل‌ ها درباره جبران شکاف ناشی از کاهش صادرات نفت ایران به نظر عضو اصلی اوپک، عربستان سعودی، خوشبینانه‌ است، اما واقعیت می‌تواند متفاوت باشد. با نگاهی به مذاکرات در حال جریان میان دو عضو کلیدی اوپک، عربستان سعودی و ایالات متحده عربی، می ‌توان دریافت که هیچ نشانه‌ ای مبنی بر این وجود ندارد که سعودی ها مایل به افزایش تولید کل خود برای پایین نگه داشتن قیمت‌ ها برای کشورهای وارد کننده باشد.

معمای واقعی در حال حاضر این است که پس از پایان معافیت ‌های تحریم ایران در دوم می، بازار چه خواهد کرد؟ تاریخ نشان داده که واردکنندگان نفت برای اقدامات متقابل و تسکین ‌بخش در مقابل تحریم ‌های ایران به ‌خوبی مجهزند. عربستان سعودی و دیگر کشورها باید برای تثبیت بازار بدون افتادن در تله ترامپ که می‌تواند منجر به عرضه بیش از حد در کوتاه‌ مدت شود، بسیار محتاط باشند.

در حال حاضر، تمامی نشانه ‌ها حاکی از افزایش قیمت نفت است. اگر هیچ نفت اضافی واقعی به بازار عرضه نشود، کسری ‌ها در عرض چند ماه خود را نشان خواهند داد. اظهارات رئیس جمهور ایالات متحده، ترامپ و وزیر امور خارجه، مایک پمپئو، مبنی بر این که عربستان سعودی و ایالات متحده عربی برای مقابله با کاهش حجم ایران، به عرضه خود خواهند افزود، فعلاً تنها در سطح تفکر است و تعهدات استوار از طرف ریاض یا ابوظبی فعلا مشاهده نمی شود.

رهبران اوپک برای واکنش به درخواست‌های ترامپ مبنی بر حجم‌های بیشتر و قیمت‌های کمتر، به گونه‌ای که آن‌ها انتظار دارند، در یک موضع قدرتمند قرار دارند. استراتژی واشنگتن ممکن است کاملاً پس زده شود؛ چرا که نفت شیل ایالات متحده قادر به تامین بازارها با میزان نفت خام موردنیاز نخواهد بود. در عین حال، تا زمانیکه کاهش تولید اوپک ادامه دارد، شرکت‌های ملی نفت تمایل به عقبگرد دارند.

عربستان سعودی نیازی به افزایش تولید بیشتر ندارد. قیمت و سطح تولید فعلی آن برای پشتیبانی طرح‌های اقتصادی گوناگون در حال جریان و تثبیت موقعیت محمد بن سلمان، مناسب است. ثبات بازار نفت نیز به اندازه کافی روند مثبتی در بازار به وجود آورده است که شرکت ‌های ملی نفت همچون آرامکو قادر به ورود به بازار بین‌المللی به هستند. تامین مالی کم‌ هزینه، ابزاری جذاب برای عربستان سعودی و ایالات متحده عربی به منظور تقویت اقتصادشان در کوتاه ‌مدت است.

تحلیلگران غربی کماکان کاهش حجم ایران را به ظرفیت تولید اضافی اوپک معطوف می‌دارند. با این حال، این یک نگرانی عمده نیست؛ چرا که بازار به اندازه کافی برای چند ماه آینده تامین شده است. هیچ ضرورت واقعی وجود ندارد که عربستان سعودی و ایالات متحده عربی را به باز کردن شیرهای خود برای غرق کردن بازار وادارد. قیمت‌های فعلی نفت خام نیز در سطوحی نیستند که واقعاً رشد اقتصاد جهانی را کند کنند. عربستان سعودی و ایالات متحده عربی می‌توانند به راحتی ۱٫۵ الی 2 میلیون بشکه در روز به بازار اضافه کنند، اما با نگاهی به رفتار غیرمنطقی و احساسی بازار نفت در حال حاضر، افزایش تولید عربستان سعودی می‌تواند منجر به یک افت قیمت و یا بدتر از آن شود. توافقنامه کاهش تولید اوپک در ژوئن 2019 مورد بازبینی قرار خواهد گرفت و نباید انتظار داشت هیچ حرکتی قبل از آن صورت گیرد.

یک مساله مهم دیگر، نگرانی از بازار از گذشته است. کشورهای واردکننده نفت، مانند چین و هند، در دو هفته آینده به مذاکره با ایران برای بستن قراردادهای جدید خواهند پرداخت. اگر سایر تولیدکنندگان اوپک در دام افزایش تولید برای بیرون راندن ایران از بازار بیفتند، این حجم ‌ها تا حدی بازار را بی ‌ثبات خواهند کرد. معقول ترین راهکار، انقباض بیشتر بازار خواهد بود؛ به گونه‌ای که منجر به استفاده از ذخایر جهانی شود که کماکان بالاست؛ به شرطی که به کمبود کشیده نشود.

وضعیت تحریم‌های ایران، موقعیت کنونی ریاض را تغییر نخواهد داد. تنها مجهولات در حال حاضر، تاثیر قطع عرضه لیبی و ونزوئلاست. کاهش احتمالی حجم نفت خام لیبی می‌تواند استراتژی کلی اوپک را در کوتاه‌ مدت تغییر دهد. کاهش تولید ونزوئلا از قبل توسط اکثر فروشندگان در قیمت لحاظ شده است.

ریاض به تحولات روسیه نیز نگاهی خواهد داشت. با آن که روسیه بخشی از توافق اوپک است، به نظر می‌رسد مسکو دیگر خیلی تمایلی برای ادامه کاهش تولید ندارد. روسیه و عربستان سعودی باید راهکار خود را در نظر بگیرند، چرا که اگر قیمت‌ها به شدت افزایش یابد، تولید شیل ایالات متحده خیز بیشتری خواهد داشت. مسکو و ریاض مجبور خواهند شد که همزمان با تلاش برای کنترل قیمت‌ها، به توافقی برای انقباض بیشتر بازار، به خصوص در طول فصل تقاضا در ایالات متحده، دست یابند.

از این گذشته، برای اوپک، بازارهای منقبض بسیار مهمتر از خوشحالی دولت ترامپ است. سطوح قیمت بین 70 تا 80 دلار به ازای هر بشکه منجر به کاهش شدید رشد اقتصادی نخواهند شد، در عین حال خزانه اعضای اوپک نیز پر خواهد شد. توئیت‌های ترامپ مانند آن‌چه روز جمعه منتشر کرد، گوش شنوایی نخواهد داشت.

اوپک همچنین قادر خواهد بود تا بدون پایان دادن رسمی یه توافقنامه کاهش تولید، برای نگه داشتن قیمت‌ها در محدوده‌های مشخص، حجم‌های بیشتری را به بازار عرضه کند. برای مثال، عربستان سعودی می‌تواند بدون آن که از سهمیه اعمال شده خود فراتر رود، تولید خود را ۵۰۰ هزار بشکه دیگر در روز افزایش دهد. اگر اعضای اوپک مانند روسیه قادر به محدود کردن اشتیاق خود برای گرفتن سهم ایران شوند، بازار برای مدت طولانی‌تری باثبات باقی خواهد ماند. تا قبل از نشست ژوئن در وین، نباید انتظار هیچ اخباری را داشت، حتی در طول نشست نظارتی وزیران اوپک که در 19 مه برگزار خواهد شد. ترامپ به زودی نیاز خواهد داشت تا راهی پیدا کند که به رای‌دهندگان خود توضیح دهد چرا نمی‌تواند قیمت بنزین را تحت کنترل نگه دارد.

 

نفت | گاز | اخبار نفت | اخبار گاز | جدید ترین اخبار نفت | جدید ترین اخبار گاز | آخرین اخبار نفت | آخرین اخبار گاز | نفت خام

به گزارش انرژی پست ۲۴، مصر بعد از تجدید قرارداد عرضه با شرکت بازاریابی نفت عراق - سومو (SOMO)، دومین محموله نفت خام را از عراق دریافت کرد. طبق این قرارداد مصر تا 12 میلیون بشکه نفت خام دریافت خواهد کرد.

روز سه شنبه یک منبع رسمی مصر در بخش نفت عنوان کرد که توافق با عراق برای سومین سال متوالی، از اولین قرارداد عقد شده در سال 2017، تمدید شد.

وی افزود محصولات پالایشی نفت خام عراق در بازار محلی عرضه شده و نفت خام عراق یکی از منابع اصلی واردات نفت خام برای پالایش در آزمایشگاه­های محلی است.

او خاطرنشان کرد که شرکت پالایش نفت خام MIDOR مسئول عملیات ­های پالایش نفت بوده و از این رو مقتضی است تا نفت خام را از بازارهای بین المللی تامین کرده و محدود به خرید نفت خام تنها از تامین کنندگان رسمی نفت خام نیست.

کابینه مصر در آوریل 2017 با واردات نفت خام عراق موافقت کرد. مصر بعد از آنکه عربستان سعودی در اکتبر 2016 ناگهان محموله­های ارسالی به این کشور را به حالت تعلیق درآورد، به دنبال منابع نفتی جایگزین است. مذاکرات بر سر صادرات نفت عراق به مصر در اکتبر سال 2016 در عراق آغاز شد.

 

نفت | گاز | اخبار نفت | اخبار گاز | جدید ترین اخبار نفت | جدید ترین اخبار گاز | آخرین اخبار نفت | آخرین اخبار گاز | نفت خام

دربحبوحه تنش های فزاینده بین هم ستیزهای دیرین منطقه یعنی هند و پاکستان، محمد بن سلمان شاهزاده سعودی در سفرش به اسلام آباد در روز یکشنبه یک ضمانت 20 میلیارد دلاری به پاکستان اعطا کرد. این مبلغ بالاتر از مبلغ تخمین زده شده بود این درحالیست که بیش از این مبلغ آماده ارائه است.

محمد بن سلمان خاطرنشان کرد "برای مرحله اول کار بزرگی تلقی می شود و قطعا هر ماه و هرسال رشد خواهد کرد که برای هر دو کشور مفید و سودآور خواهد بود. ما برای پاکستان کشوری دوست و برادر تلقی بشمار می آئیم، و در شرایط سخت و خوب درکنار یکدیگر بوده ایم و این جریان ادامه خواهد داشت."

ضمانت سرمایه گذاری عربستان یک ماه بعد از اینکه پادشاهی عربستان اعلام کرد که 10 میلیارد دلار در یک پالایشگاه جدید نفتی در بندر آب عمیق «گوادار» پاکستان سرمایه گذاری می کند اعطا شد. خالد الفلیح به گزارشگران در«گوادار» گفت "عربستان می خواهد توسعه اقتصادی پاکستان را با استقرار یک پالایشگاه نفتی و مشارکت با پاکستان در کریدور اقتصادی چین – پاکستان مستحکم کند."

بازدید شاهزاده عربستان از پاکستان پس از روزهایی بود که یک بمب انداز انتحاری، اتوبوس حامل افسران که متشکل از 44 پلیس شبه نظامی می شدند را منفجر کرد. این حادثه در منطقه کشمیر اتفاق افتاد. گروه اسلام گرا و شبه نظامی پاکستانی بنام جیش محمد (به اختصار JeM) مسئولیت این حمله را به عهده گرفت این درحالیست که دولت هند، پاکستان را متهم می کند که به این گروه ها اجازه فعالیت در خاک خودش را می دهد. هند و پاکستان در بدست آوردن منطقه کشمیرهمیشه با هم درستیز بوده اند. این مسئله پس از تفکیک هند توسط دولت بریتانیا در سال 1947 آغاز شد. هر دو کشور بخش هایی از منطقه را حکمرانی می کنند درحالیکه مدعی هستند کل منطقه متعلق به خودشان است.

ضمانت سرمایه گذاری عربستان به پاکستان کمک خواهد کرد چرا که این کشور با مشکل بدهکاری رو به افزایشی روبروست و ذخایر خارجی اش در حال کاهش است. متعاقبا پاکستان با صندوق بین المللی پول (IMF) درباره کمک مالی صحبت کرده است و اخیرا تلاش هایی برای درخواست کمک از چند کشور عربی و چین کرده است.

تحکیم روابط متقابل قدیمی

ضمانت سرمایه گذاری عربستان نه تنها بیش از آنچه پیش بینی شده بود است بلکه مشارکت استراتژیک قدیمی بین این دو کشور را افزایش میدهد این مسئله به زمانی برمی گردد که به خانه سعود در منطقه ایی ناپایدارکمک شد. گفته می شود عربستان گاهی اوقات به پاکستان از نظر مالی کمک می کرده است درحالیکه پاکستان به عربستان در بدست آوردن امنیتش با نیروی نظامی پاکستانی کمک می کند.

وعده نظامی پاکستان در کمک به پادشاهی عربستان زمانی عملی شد که نیروهای ویژه پاکستانی در عملیات حذف عناصر بنیادگرا که مسجد بزرگ مکه را در سال 1979 تصرف کرده بودند وارد عمل شدند. پس از آن دهها هزار نفر از افسران ارتش در عربستان در طول جنگ ایرن-عراق باقی ماندند. اکثر این افسران بعد از اتمام جنگ در سال 1988 فراخوانده شدند اما تعداد اندکی در عربستان باقی ماندند. سال گذشته پاکستان اطلاع داد که در حال آماده سازی اعزام سربازان به عربستان با هدف آموزش و مشاوره است.

علی آواد آسری، سفیر سابق عربستان در اسلام آباد پس از دیدار شاهزاده گفت که تعامل بیشتری بین بخش های تجاری و خصوصی در هر دو کشور ایجاد می شود که این رابطه تاریخی را به مرحله ایی جدید وارد می کند.

وی افزود "ما میدانیم عربستان و پاکستان همیشه از تفاهم و دوستی منحصر بفردی برپایه مذهب، فرهنگ و ارزش ها برخوردار بوده اند. یک پیوند تاریخی بین این دو کشور وجود دارد. تردیدی ندارم محمد بن سلمان رویکرد منطقی ای بمنظور استحکام این رابطه و انتقال آن به مرحله دیگر اتخاذ کرده است."

آسری گفت عربستان وجوه پرداختی برای نفت که ارزشش میلیاردها دلار امریکاست را به تعویق انداخته است تا فشار بر اقتصاد پاکستان را از بین ببرد. عربستان همچنین در حال سرمایه گذاری مستقیم میلیارد دلاری در این کشور در راستای کوریدور اقتصادی چین - پاکستان است.

برطبق داده هایی که اخیرا در گزارش اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) منتشر شده است آسیا، خاور میانه و آفریقا بزرگترین متقاضیان مصرف انرژی دنیا از دهه 80 میلادی بشمار می آیند.

داده های جدید اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) نشان می دهد بین سالهای 2010 و 2016، رشد مصرف انرژی در هر یک از این مناطق بخصوص آسیای میانه و آفریقا بدلیل رشد قوی اقتصادی، میزان رشد سریع جمعیت و دسترسی بیشتر به بازارهای انرژی، حدود 20 درصد افزایش یافت. همچنین این اداره افزود علی رغم کاهش تقاضا از سوی چین بین سالهای 2015 و 2016، در آسیا نیزمصرف انرژی بشدت افزایش یافت.

جای تعجب نیست که داده های جدید نشان می دهند نفت خام و دیگر مشتقات نفتی رایج ترین سوخت مصرفی سراسر جهان از سال 2016 بود و بعنوان بخشی از ترکیب انرژی، بیشترین سهم را در آمریکای مرکزی و جنوبی درحدود 50 درصد داشت که خاور میانه در رتبه دوم استفاده رایج و متداولش از نفت معرفی شد. پایین ترین میزان مصرف نفت خام به عنوان بخشی از ترکیب کل انرژی در منطقه اوراسیا حدود ۲۰ درصد بوده است.

همزمان در آسیا و اقیانوسیه بیشترین میزان در ترکیب انرژی، زغال سنگ با سهمی حدود ۵۰ درصد است. این منطقه شامل چین، هند و استرالیا می شود که بزرگترین مصرف کنندگان جهانی زغال سنگ بشمار می آیند. اگرچه اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) متذکر شد استفاده از منابع انرژی ارتباط نزدیکی با فراهم بودن منابع خاص دارد که تا حدودی استفاده از زغال سنگ در چین و استرالیا را توجیه می کند این درحالیست که اروپا از سوی دیگر بزرگترین استفاده کننده انرژی هسته ایی و انرژی های تجدیدپذیر تلقی می شود.

داده های جدید اداره اطلاعات انرژی امریکا گویای این مطلب است که الگوهای تنزل رشد مصرف انرژی نشان می دهد چین تنها کشور در بین 7 اقتصاد بزرگ دنیا بود که در واقع بین سالهای 2000 تا 2016 رشد مصرف انرژی داشته است. رشد مذکور از 40 کوادریلیون بی تی یو (BTU) در سال 2000 به کمی پایین تر از 140 کوادریلیون بی تی یو (BTU) تا سال 2016 افزایش یافت این درحالیست که مصرف انرژی شش اقتصاد دیگر در مدت 16 سال نسبتا بدون تغییر باقی ماند.

 

کلید واژه ها:
اخبار نفت و گاز | تقاضای جهانی | اداره اطلاعات انرژی آمریکا | اخبار نفت | EIA | رشد مصرف انرژی | اخبار پتروشیمی | زغال سنگ | انرژی هسته ایی | مصرف انرژی چین | مصرف انرژی چین | منطقه اوراسیا

عراق در روز پنج شنبه وعده داد تا از کاهش تولید موافقت شده توسط اپک و متحدانش که از آغاز سال جاری رسمیت پیدا کرد پیروی کند.

به نقل از وزارت نفت عراق و همچنین با استناد به پایگاه خبری اس.اند.پی گلوبال پلاتس، تولید کننده شماره دو نفت اپک، تولیدش را روزانه تا 4.513 میلیون بشکه برای 6 ماه آینده ثابت نگه خواهد داشت. چنانچه این اتفاق بیافتد تا 6 ماه آینده عراق روزانه 140هزار بشکه کمتر از مقداری که در اکتبر 2018 زمانیکه این کاهش محاسبه شد تولید خواهد کرد.

بعد از داده های کپلر (Kpler) و ریفینیتیو ایکون (Refinitive Eikon) در روز پنج شنبه اخبار حاکی از این بود که عراق صادرات نفتش را به امریکا در ماه دسامبر تا 140هزار بشکه در روز افزایش داد.
تعهد عراق به آخرین معامله برای موفقیت کارتل منتقدانه است گرچه دلیل این رویداد این نیست که دومین تولیدکننده بزرگ اوپک بشمار می آید. بر طبق گزارش اوپک ، دراولین دور کاهش قیمت ها، عراق بزرگترین تولیدکننده مازاد قلمداد می شد و عضوی بود که کمترین مشارکت را در گروه داشت. تولید نفت این کشور در سال 2018 افزایش یافت اگرچه با کاهش تقاضای داخلی درکشور در طول H1 2018 روبرو شد.

بر طبق گزارش ماهانه اوپک از فروش نفت، قبل از توافق بر کاهش های تولید،عراق روزانه متوسط 4.392 میلیون بشکه در سال 2016 تولید می کرد. علی رغم اینکه بعنوان بخشی از کاهش های تولید بشمار می رفت موفق شد روزانه میانگین 4.446 میلیون بشکه نفت تولید کند. سهم تولید آن در دور قبل کاهش ها 4.351 میلیون بشکه در روز بود.

در سال 2018، تولید آن تا 4.441 میلیون بشکه دریک فصل اول، 4.480 میلیون بشکه در فصل دوم و 4.631 میلیون بشکه در فصل سوم رسیده بود که بالاترین حجم در طول سالها بشمار میرفت وهمچنین به عنوان معیاری که بمنظور محاسبه حجم جدید تولید استفاده می شد.

به گزارش پایگاه خبری اس.اند.پی گلوبال پلاتس، مشارکت عراق در این توافق به حدود 60 درصد رسید. این کشور حتی چنانچه در این دور هم قادر به کنترل تولید خود نباشد، حمایت لفظی اش از معامله نمی تواند به بازار متغیر نفت امروز آسیبی برساند چراکه تجار مشتاقانه درانتظار اخبار تازه در رابطه با نقطه نظرات جهانی تولید نفت هستند.

آژانس بین المللی انرژی، IEA، در «گزارش چشم‌انداز انرژی 2018» خود در حالی که پیش بینی می‌کند بازار نفت وارد دوره‌ای از عدم قطعیت‌ها و نوسانات شود، تاکید می‌کند که تقاضا برای گاز طبیعی در حال افزایش خواهد بود و چین را به عنوان غول مصرف کننده این نوع انرژی معرفی می‌کند.

در همین گزارش آمده است که تغییراتی که در بازار انرژی‌های تجدیدپذیر ایجاد خواهد شد باعث می‌شود ترکیب انرژی جهان تا سال 2040 تغییر یابد و سهم این نوع انرژی‌ها در تولید برق افزایش می‌یابد، با این حال، زغال سنگ هنوز هم به عنوان بزرگ‌ترین منبع تولید برق مطرح خواهد بود و گاز طبیعی مکان دوم را از آن خود می‌کند.
در حال حاضر گاز طبیعی 22 درصد از انرژی مصرفی و نزدیک به یک چهارم از برق تولیدی دنیا را از آن خود کرده است.

سوی تقاضای گاز طبیعی [چین]

شاید بتوان یکی از عمده‌ترین دلایل رشد بازار گاز دنیا را در مزایایی محیط زیستی این نوع سوخت نسبت به دیگر سوخت‌های فسیلی به ویژه در بحث آلودگی هوا و تولید گازهای گلخانه‌ای نام برد.

از سویی بازار جهانی گاز به دلیل رشد گاز شیل ایالات متحده و نیز گاز طبیعی مایع در حال تغییر است. و از دیگر سو، این بازار از طرف عمده‌ ترین خریدار گاز طبیعی دنیا، LNG، یعنی چین، در حال بازسازی و بازیابی است.

انتظار می‌رود در 5 سال آینده بازار گاز طبیعی دنیا به طور متوسط با افزایش 1.6 درصدی همراه باشد. تا سال 2022، چین به تنهایی و به دلیل سیاست «آسمان آبی» حزب کمونیست چین برای مقابله با آلودگی هوای شهرهای این کشور، یک سوم از رشد تقاضای جهانی گاز طبیعی را از آن خود می‌کند.

انتظار می‌رود رشد مصرف گاز طبیعی در چین به دلیل رشد مصرف صنایع به ویژه در بخش صنایع شیمایی و ساخت و تولید و نیز بخش خانگی و تجاری باشد.

بر اساس پیش بینی آژآنس بین المللی انرژی، تا سال 2022، بازار جهانی گاز طبیعی از 4 تریلیون متر مکعب عبور خواهد کرد. بازارهای نوظهور آسیایی، که در راس آن چین قرار دارد، نیمی از این رشد را به خود اختصاص می‌دهند. چین هم در سال 2019 تبدیل به بزرگ‌ترین واردکننده گاز طبیعی دنیا می‌شود.

سوی عرضه گاز طبیعی [عربستان]

در این میان خاورمیانه نقشی تعیین کننده در تامین گاز طبیعی دنیا خواهد داشت. اما ظهور ایالات متحده به عنوان یکی از بزرگ‌ترین صادر کنندگان گاز دنیا، این بازار سنتی LNG را با چالش مواجه می‌کند. ایالات متحده با موج پروژه‌های مایع سازی گاز رو به‌ رو است. در حالی که نباید نقش استرالیا را به عنوان یکی از بازیگران جدید بازار LNG از نظر دور داشت. بازیگرانی که قطر، صادر کننده بزرگ LNG خاورمیانه را تهدید می‌کنند.

حال عربستان سعودی هم می‌خواهد نقشی در این بازار رو به گسترش ایفا کند. هر چند این کشور در رقابت با قطر، استرالیا و ایالات متحده راهی بس طولانی در پیش خواهد داشت اما آنطور که آرامکو، غول نفتی سعودی، برنامه‌ریزی کرده است قرار است این شرکت بزرگ عربستانی در یک دهه آینده 150 میلیارد دلار برای افزایش تولید گاز طبیعی تا تبدیل شدن به یک صادر کننده بزرگ این سوخت سرمایه‌گذاری کند.

از سویی، سرمایه‌گذاری در بخش گاز طبیعی به عربستان امکان خواهد داد تا نفت بیشتری برای صادرات داشته باشد. این کشور قصد دارد برای تنوع بخشی به ترکیب انرژی خود و مصرف کمتر نفت، در 5 تا 6 سال آینده، 10 درصد از برق مورد نیاز خود را از منابع تجدیدپذیر تولید کند.

منابع گازی عربستان، به صورت شیل گاز هستند که از میادین شمال غرب این کشور استخراج خواهند شد. هرچند تحلیل گران معتقدند به دلیل عمق، دوردست بودن و فقدان آب و زیرساخت‌های حیاتی در این میادین، استخراج گاز از آن‌ها هزینه بسیاری خواهد داشت.

در حال حاضر عربستان سعودی روزانه 14 میلیارد فوت مکعب گاز طبیعی تولید می‌کند اما برنامه‌های سعودی‌ها بر هدف تولید روزانه 23 میلیارد فوت مکعب scf متمرکز شده است.

با این حال رابین میلز، تحلیلگر مسائل خاورمیانه و مدیر اجرایی «قمر انرژی» معتقد است قصد عربستان برای تبدیل شدن به یک صادر کننده بزرگ گاز طبیعی، حالا حالاها قابل دستیابی نیست.

برنامه‌های سعودی‌ها به همین جا ختم نمی‌شود. این کشور با توافقاتی که با روسیه، یکی از بزرگترین دارندگان ذخایر گاز طبیعی دنیا، داشته است قرار است در توسعه پروژه ال ‌ان جی آرکیتیک LNG2 روسیه با شرکت نفت و گاز نواتک روسیه همکاری کند. عربستان در تلاش است 30 درصد از سهام این پروژه را خریداری کند.

این پروژه 20 میلیارد دلاری احتمالا در سال 2022 یا 2023 راه اندازی خواهد شد و بعد از پروژه ال ان جی «یامال»، تبدیل به دومین منبع تولید گاز نواتک می‌شود.
در مقابل شرکت روسی هم یک ترمینال بزرگ گازی‌سازی مجدد را در عربستان راه‌اندازی می‌کند.

عربستان با غول نفت و گاز «رویال داچ شل» هم برای توسعه بخش بالادستی عملیات‌های مایع سازی و توسعه زنجیره ارزش آن قراردادهایی امضا کرده است.

چرا همکاری گازی عربستان و روسیه مهم است؟

پیش از این توافق نفتی بین عربستان و روسیه هر چند باعث شد عربستان برتری خود در بازار نفت دنیا را با روسیه قسمت کند، اما توانست بازار نفت را تغییر دهد و تا حدی تعادل را به آن بازگرداند.

حال به نظر می‌رسد این هم‌پیمانی نفتی به بازار LNG هم می‌رسد. روسیه همیشه با قطر، دیگر عضو خاورمیانه، بر سر صادرات LNG رقابت داشته است. با برنامه‌هایی که قطر برای بخش LNG خود تدارک دیده است، شاید روسیه مجبور باشد میدان را به نفع رقیب خود ترک کند.

اما روس‌ها از در دیگری وارد می‌شوند. همکاری مسکو-ریاض، حالا می‌تواند بازار LNG دنیا را دستخوش تغییر کند. در حالی که این همکاری‌های فشرده، خود اهرم ژئوپلیتیکی برای خاورمیانه به حساب می‌آید.

در سوی دیگر داستان، رشد روابط ریاض - مسکو و بلند پروازی‌های این کشور در زمینه گاز، می‌تواند در تقابل با روابط ریاض - واشینگتن باشد. آن هم در زمانه‌ای که عربستان یکی از بزرگ‌ترین خریداران تسلیحات آمریکایی به شمار می‌رود.

بازار گاز طبیعی دنیا باید منتظر شگفتی‌های بسیاری در خاورمیانه باشد.

مقالات دیگر...