چرا یک موج در عرضه نفت اوپک اتفاق نخواهد افتاد؟

خاورمیانه
Typography
  • TPL_TYPO_TOOL_SMALLER TPL_TYPO_TOOL_SMALL TPL_TYPO_TOOL_MEDIUM TPL_TYPO_TOOL_BIG TPL_TYPO_TOOL_BIGGER
  • TPL_TYPO_TOOL_DEFAULT TPL_TYPO_TOOL_HELVERICA TPL_TYPO_TOOL_SEGOE TPL_TYPO_TOOL_GEORGIA TPL_TYPO_TOOL_TIMES

پایان معافیت تحریم‌ های ایران توسط دولت ترامپ، تاجران نفت را دست‌پاچه  و مضطرب کرده است.

درحالیکه اغلب تحلیل‌ ها درباره جبران شکاف ناشی از کاهش صادرات نفت ایران به نظر عضو اصلی اوپک، عربستان سعودی، خوشبینانه‌ است، اما واقعیت می‌تواند متفاوت باشد. با نگاهی به مذاکرات در حال جریان میان دو عضو کلیدی اوپک، عربستان سعودی و ایالات متحده عربی، می ‌توان دریافت که هیچ نشانه‌ ای مبنی بر این وجود ندارد که سعودی ها مایل به افزایش تولید کل خود برای پایین نگه داشتن قیمت‌ ها برای کشورهای وارد کننده باشد.

معمای واقعی در حال حاضر این است که پس از پایان معافیت ‌های تحریم ایران در دوم می، بازار چه خواهد کرد؟ تاریخ نشان داده که واردکنندگان نفت برای اقدامات متقابل و تسکین ‌بخش در مقابل تحریم ‌های ایران به ‌خوبی مجهزند. عربستان سعودی و دیگر کشورها باید برای تثبیت بازار بدون افتادن در تله ترامپ که می‌تواند منجر به عرضه بیش از حد در کوتاه‌ مدت شود، بسیار محتاط باشند.

در حال حاضر، تمامی نشانه ‌ها حاکی از افزایش قیمت نفت است. اگر هیچ نفت اضافی واقعی به بازار عرضه نشود، کسری ‌ها در عرض چند ماه خود را نشان خواهند داد. اظهارات رئیس جمهور ایالات متحده، ترامپ و وزیر امور خارجه، مایک پمپئو، مبنی بر این که عربستان سعودی و ایالات متحده عربی برای مقابله با کاهش حجم ایران، به عرضه خود خواهند افزود، فعلاً تنها در سطح تفکر است و تعهدات استوار از طرف ریاض یا ابوظبی فعلا مشاهده نمی شود.

رهبران اوپک برای واکنش به درخواست‌های ترامپ مبنی بر حجم‌های بیشتر و قیمت‌های کمتر، به گونه‌ای که آن‌ها انتظار دارند، در یک موضع قدرتمند قرار دارند. استراتژی واشنگتن ممکن است کاملاً پس زده شود؛ چرا که نفت شیل ایالات متحده قادر به تامین بازارها با میزان نفت خام موردنیاز نخواهد بود. در عین حال، تا زمانیکه کاهش تولید اوپک ادامه دارد، شرکت‌های ملی نفت تمایل به عقبگرد دارند.

عربستان سعودی نیازی به افزایش تولید بیشتر ندارد. قیمت و سطح تولید فعلی آن برای پشتیبانی طرح‌های اقتصادی گوناگون در حال جریان و تثبیت موقعیت محمد بن سلمان، مناسب است. ثبات بازار نفت نیز به اندازه کافی روند مثبتی در بازار به وجود آورده است که شرکت ‌های ملی نفت همچون آرامکو قادر به ورود به بازار بین‌المللی به هستند. تامین مالی کم‌ هزینه، ابزاری جذاب برای عربستان سعودی و ایالات متحده عربی به منظور تقویت اقتصادشان در کوتاه ‌مدت است.

تحلیلگران غربی کماکان کاهش حجم ایران را به ظرفیت تولید اضافی اوپک معطوف می‌دارند. با این حال، این یک نگرانی عمده نیست؛ چرا که بازار به اندازه کافی برای چند ماه آینده تامین شده است. هیچ ضرورت واقعی وجود ندارد که عربستان سعودی و ایالات متحده عربی را به باز کردن شیرهای خود برای غرق کردن بازار وادارد. قیمت‌های فعلی نفت خام نیز در سطوحی نیستند که واقعاً رشد اقتصاد جهانی را کند کنند. عربستان سعودی و ایالات متحده عربی می‌توانند به راحتی ۱٫۵ الی 2 میلیون بشکه در روز به بازار اضافه کنند، اما با نگاهی به رفتار غیرمنطقی و احساسی بازار نفت در حال حاضر، افزایش تولید عربستان سعودی می‌تواند منجر به یک افت قیمت و یا بدتر از آن شود. توافقنامه کاهش تولید اوپک در ژوئن 2019 مورد بازبینی قرار خواهد گرفت و نباید انتظار داشت هیچ حرکتی قبل از آن صورت گیرد.

یک مساله مهم دیگر، نگرانی از بازار از گذشته است. کشورهای واردکننده نفت، مانند چین و هند، در دو هفته آینده به مذاکره با ایران برای بستن قراردادهای جدید خواهند پرداخت. اگر سایر تولیدکنندگان اوپک در دام افزایش تولید برای بیرون راندن ایران از بازار بیفتند، این حجم ‌ها تا حدی بازار را بی ‌ثبات خواهند کرد. معقول ترین راهکار، انقباض بیشتر بازار خواهد بود؛ به گونه‌ای که منجر به استفاده از ذخایر جهانی شود که کماکان بالاست؛ به شرطی که به کمبود کشیده نشود.

وضعیت تحریم‌های ایران، موقعیت کنونی ریاض را تغییر نخواهد داد. تنها مجهولات در حال حاضر، تاثیر قطع عرضه لیبی و ونزوئلاست. کاهش احتمالی حجم نفت خام لیبی می‌تواند استراتژی کلی اوپک را در کوتاه‌ مدت تغییر دهد. کاهش تولید ونزوئلا از قبل توسط اکثر فروشندگان در قیمت لحاظ شده است.

ریاض به تحولات روسیه نیز نگاهی خواهد داشت. با آن که روسیه بخشی از توافق اوپک است، به نظر می‌رسد مسکو دیگر خیلی تمایلی برای ادامه کاهش تولید ندارد. روسیه و عربستان سعودی باید راهکار خود را در نظر بگیرند، چرا که اگر قیمت‌ها به شدت افزایش یابد، تولید شیل ایالات متحده خیز بیشتری خواهد داشت. مسکو و ریاض مجبور خواهند شد که همزمان با تلاش برای کنترل قیمت‌ها، به توافقی برای انقباض بیشتر بازار، به خصوص در طول فصل تقاضا در ایالات متحده، دست یابند.

از این گذشته، برای اوپک، بازارهای منقبض بسیار مهمتر از خوشحالی دولت ترامپ است. سطوح قیمت بین 70 تا 80 دلار به ازای هر بشکه منجر به کاهش شدید رشد اقتصادی نخواهند شد، در عین حال خزانه اعضای اوپک نیز پر خواهد شد. توئیت‌های ترامپ مانند آن‌چه روز جمعه منتشر کرد، گوش شنوایی نخواهد داشت.

اوپک همچنین قادر خواهد بود تا بدون پایان دادن رسمی یه توافقنامه کاهش تولید، برای نگه داشتن قیمت‌ها در محدوده‌های مشخص، حجم‌های بیشتری را به بازار عرضه کند. برای مثال، عربستان سعودی می‌تواند بدون آن که از سهمیه اعمال شده خود فراتر رود، تولید خود را ۵۰۰ هزار بشکه دیگر در روز افزایش دهد. اگر اعضای اوپک مانند روسیه قادر به محدود کردن اشتیاق خود برای گرفتن سهم ایران شوند، بازار برای مدت طولانی‌تری باثبات باقی خواهد ماند. تا قبل از نشست ژوئن در وین، نباید انتظار هیچ اخباری را داشت، حتی در طول نشست نظارتی وزیران اوپک که در 19 مه برگزار خواهد شد. ترامپ به زودی نیاز خواهد داشت تا راهی پیدا کند که به رای‌دهندگان خود توضیح دهد چرا نمی‌تواند قیمت بنزین را تحت کنترل نگه دارد.

 

نفت | گاز | اخبار نفت | اخبار گاز | جدید ترین اخبار نفت | جدید ترین اخبار گاز | آخرین اخبار نفت | آخرین اخبار گاز | نفت خام