چین همچنان از ایران نفت وارد می کند

نفت
شکل ظاهری
  • کوچکتر کوچک وسط بزرگ بزرگتر
  • فونت پیش فرض Helvetica Segoe Georgia Times

نیاز پکن به منابع نفت و عدم فرمانبری این کشور از آمریکا، موجب ادامه واردات نفت ایران توسط شرکت تحت تحریم به چین خواهد شد که البته میزان واردات آن کاهش خواهد یافت. اگرچه که چین ایران را به عنوان یک منبع مهم نفت و سرمایه گذاری می داند، اما او نمی خواهد که ایران موجب تخریب روابط خود و آمریکا شود حتی اگر مذاکرات با آمریکا به نتیجه نرسد، چراکه خطر تحریم همچنان شرکت های بزرگ چین را تهدید می کند.

در تاریخ ۲۲ ژولای ۲۰۱۹ “مایک پمپئو” وزیر امور خارجه آمریکا از تصمیم آمریکا مبنی بر تحریم یک شرکت چینی به اسم ” ژوهای ژنرونگ” و مدیر عامل آن به دلیل خرید نفت از ایران خبر داد. علیرغم اینکه این خبر بیانگر افزایش تنش ها بین چین و آمریکا است، اما انتخاب این شرکت برای تحریم  به هر دو طرف اجازه می دهد که مواضع دیپلماتیک خود را در قبال ایران حفظ کنند بدون اینکه روابط دوجانبه خود را دچار آسیب بیشتر کنند. در این حالت آمریکا حداکثر فشار خود در برابر ایران را نشان می دهد و از طرف دیگر چین نیز می تواند به خرید نفت محدود از ایران بدون اینکه این شرکت های بزرگ خود را در برابر تحریم آمریکا قرار دهد، ادامه دهد. البته چین حجم نفت وارداتی خود از ایران را کاهش داده و به کمتر از میانگین نیمه ابتدایی سال یعنی ۴۵۰ هزار بشکه در روز خواهد رساند.

یک هدف راحت

شرکت ژنرونگ از چند نظر یک مورد مناسب برای هر دو طرف است. زیرا با تحریم این شرکت، واشنگتن می تواند مصمم بودن خود در تحریم های ایران را به طور آشکار نشان دهد و یک پیام مهم به سایر واردکنندگان نفت نیز بدهد. اما از زمان محدود شدن ارتباط این شرکت چینی با بازار آمریکا، تحریم آن بی معنی است. این شرکت یکی از چهار شرکت دارای مجوز دولت برای وارد کردن نفت به چین بود که بیشتر نفت خود را از ایران تامین می کرد و طبق اطلاعات خود شرکت، حدود ۶۰ درصد از تجارت چین با ایران را تشکیل می داد. در سال ۲۰۱۲ نیز دولت اوباما این شرکت را از مجوز صادرات به آمریکا، روابط مالی با بانک صادرات و واردات آمریکا و دریافت هرگونه وام بالای ۱۰ میلیون دلار از محروم کرد، اما این شرکت همچنان به فعالیت های تجاری خود با ایران ادامه داد و واردات روزانه ۲۴۰ هزار بشکه ای خود در سال ۲۰۱۵-۲۰۱۴  را به ۱۶۰ هزار بشکه در روز در سال ۲۰۱۹-۲۰۱۸ کاهش داد. تحریم این شرکت برای چین نیز یک راه حل مناسب است که موجب خودداری آمریکا از تحریم شرکت های مهم ” CNPC” ، “Sinopec” و “CNOOC” شده است. البته در حال حاضر نیز وزیر امو خارجه چین مخالفت خود را در برابر رفتار نامناسب آمریکا و تحریم شرکت ها و افراد  چینی ابراز می کند. او خواسته که آمریکا فورا رفتار اشتباه خود را اصلاح کند و به تحریم شرکت ها و افراد چینی پایان دهد و این موضع او محکم تر از موضع چین در سال ۲۰۱۲ بود.

کاهش روابط دوستانه چین و آمریکا مخصوصا به دنبال تهدید ترامپ به افزایش تعرفه کالاهای چین از اول سپتامبر، پکن را در شرایطی قرار داده که به احتمال زیاد از ایران به عنوان عامل دیگری برای حفظ موقعیت سرسختانه خود در مذاکرات رو در رو با آمریکا استفاده کند. از طرفی با توجه به روابط دیپلماتیک چین و همچنین نیاز داخلی، این کشور نمی تواند تحریم های آمریکا را تحمل کند. بنابراین چین واردات خود از ایران را در حجم محدودتر ادامه خواهد داد. اما سوال اصلی این است که چه مقدار از واردات خود را کاهش خواهد داد و مقدار نفت وارداتی به کجا خواهد رفت؟

بشکه های گم شده

طبق گزارش منابع چین، واردات نفت چین از ایران در ماه مه و ژوئن برابر ۲۳۰ هزار بشکه در روز بوده که البته از تخمین شرکت ” ژوهای ژنرونگ” که عدد ۱۶۰ هزار بشکه در روز بود، بیشتر است. اما این حجم واردات از میزان ۵۲۰ هزار بشکه در روز که چین در ماه نوامبر ۲۰۱۸ از ایران وارد می کرد، بسیار کاهش داشته است. لازم به ذکر است که آن زمان هم آمریکا اجازه واردات ۳۶۰ هزار بشکه در روز را به چین داده بود که چین بیش از آن مقدار را وارد می کرد. علیرغم ارزش دیپلماتیک، دلیل تجاری و منطقی در واردات نفت از ایران در این شرایط کمتر دیده می شود.

هر چند که بنظر شرکت ملی نفت ایران برای فروش نفت خود تخفیفی به پالایشگاه های چین ارائه کرده باشد و مشکلات حمل و نقل را هم پذیرفته باشد که قطعا از نظر اقتصادی به نفع طرف مقابل است، اما شرکت های بزرگ دولتی و خصوصی چین با توجه به نگرانی در خصوص تحریم های آمریکا خیلی تمایلی به واردات مستقیم از ایران ندارند. چراکه با توجه به یکپارچگی بازار جهانی، حضور آنها در معاملات دلاری برای آنها بسیار مهم تر از واردات نفت از ایران است. از طرف دیگر آنها می توانند از منابع نفت جایگزین مانند عربستان و عراق استفاده کنند که در حال حاضر هم این کار را انجام داده اند و در نیمه ابتدایی سال ۲۰۱۹ میزان ۱ میلیون و ۵۴۰ هزار بشکه در روز نفت خام از عربستان وارد کرده اند که نسبت به سال قبل ۴۴۰ هزار بشکه در روز افزایش داشته است و واردات نفت چین از عراق نیز در نیمه ابتدایی امسال نسبت به سال گذشته ۷۴ هزار بشکه در روز افزایش داشته است.

نکته دیگر این است که شرکت ” ژوهای ژنرونگ” وسیله خوبی برای واردات نفت است چراکه  پالایشگاه متعلق به خود در کشور چین ندارد، لذا نفت وارداتی از ایران را به پالایشگاه های داخلی فروخته و یا در مخازن ذخیره نگه داری می کند. در حال حاضر با اختلافات موجود در آمار، بین ۲۰ تا ۳۰ میلیون بشکه نفت خام از طرف شرکت ملی نفت ایران در انبار های چین وجود دارد و پالایشگاه های چین می توانند به نفت ایران دسترسی داشته باشند بدون اینکه تحت تحریم قرار بگیرند.

اما با توجه به تحریم شرکت تلفن همراه “هوآوی” و همچنین تحریم های آمریکا علیه شرکت وارد کننده نفت ایران، پکن باید در تجارت نفت ایران بسیار دقت کند. نیاز پکن به منابع نفت و عدم فرمانبری این کشور از آمریکا، موجب ادامه واردات نفت ایران توسط شرکت تحت تحریم به چین خواهد شد که البته میزان واردات آن کاهش خواهد یافت

 

منبع: اندیشکده آکسفورد

اخبار نفت و گاز | اخبار نفتی | اخبار نفت جهان | اخبار نفت ایران | اخبار انرژی | اخبار پتروشیمی | اخبار انرژی | اخبار نفت | اخبار گاز | جدید ترین اخبار نفت | جدید ترین اخبار گاز

پر خواننده ترین اخبار