نفت

به گزارش انرژی پست ۲۴، «دونالد ترامپ» رئیس جمهوری آمریکا در ادامه دروغ‌هایی که هر از چندگاهی از کاخ سفید شنیده می‌شود، چند روز قبل بار دیگر این ادعا را تکرار کرد که صنایع این کشور به اندازه‌ای پیشرفت کرده‌اند که آمریکا را به ویژه در حوزه نفت و گاز از واردات نفت بی نیاز کرده است. وی بر این اساس تاکید کرد که واشنگتن دیگر احتیاجی به نفت خاورمیانه ندارد.

دولت‌های ایالات متحده از دیرباز رویکرد خاصی را در مورد خاورمیانه دنبال کرده‌اند. سرعت رشد اقتصاد جهان در کنار نیاز روز افزون به انرژی از جمله مهمترین محرک‌ها برای واشنگتن در اتخاذ سیاست‌های اقناعی، کنترلی یا حتی اجبار دولت‌های منطقه بوده است. آمریکا در دهه‌های گذشته به علت حجم بالای مصرف انرژی و نیاز به نفت ارزان، باکیفیت و باثبات به نوعی خود را شریک تصمیم سازی‌های کشورهای نفت‌خیز منطقه کرده بود.

روزگاری نه چندان دور آمریکا روزانه میلیون‌ها بشکه نفت از خاورمیانه وارد می‌کرد تا چرخ‌های صنعت بزرگترین اقتصاد دنیا را که موتور اصلی رونق جهان بود، به حرکت در آورد. در دهه ۱۹۷۰ میلادی میزان واردات نفت خام آمریکا در کل بین ۵ تا ۸ میلیون بشکه بود که حجم قابل توجهی از آن از کشورهای عرب حوزه خلیج فارس تأمین می‌شد. این واردات در میانه‌های دهه نخست قرن ۲۱ به بیشتر از ۱۰ میلیون بشکه در روز رسید که حدود ۳۰ درصد از آن از خلیج فارس خریداری می‌شد. اکنون کاخ سفید مدعی است، آمریکا که در سال ۲۰۰۱ روزانه حدود ۳ میلیون بشکه نفت از کشورهای حوزه خلیج فارس وارد می‌کرد، دیگر نیازی به واردات انرژی از منطقه ندارد.

گویا در دولت ترامپ شرایط تا حد قابل توجهی تغییر کرده است. وی بارها و از جمله هفته گذشته در سخنرانی خود ادعا کرد که واشنگتن دیگر نیازی به نفت خاورمیانه ندارد. کاخ سفید اعلام کرده اکنون آمریکا به بزرگترین تولیدکننده نفت خام و گاز طبیعی جهان تبدیل شده است. کسب این رتبه مهم به طور قطع به تولید نفت از منابع غیرمتعارف رسوبی یا «شیل اویل» مربوط می‌شود که البته در مورد آینده رو به رشد آن کارشناسان تردیدهای فراوانی دارند.

تردید کارشناسان در صحت ادعای ترامپ

در یک دهه اخیر در تولید نفت آمریکا رشد خیره کننده‌ای رخ داده و تقریباً تولید این ماده حیاتی و استراتژیک بیش از دو برابر افزایش داشته و روزانه به بیشتر از ۱۳ میلیون بشکه

به گزارش انرژی پست ۲۴، «دونالد ترامپ» رئیس جمهوری آمریکا در ادامه دروغ‌هایی که هر از چندگاهی از کاخ سفید شنیده می‌شود، چند روز قبل بار دیگر این ادعا را تکرار کرد که صنایع این کشور به اندازه‌ای پیشرفت کرده‌اند که آمریکا را به ویژه در حوزه نفت و گاز از واردات نفت بی نیاز کرده است. وی بر این اساس تاکید کرد که واشنگتن دیگر احتیاجی به نفت خاورمیانه ندارد.

دولت‌های ایالات متحده از دیرباز رویکرد خاصی را در مورد خاورمیانه دنبال کرده‌اند. سرعت رشد اقتصاد جهان در کنار نیاز روز افزون به انرژی از جمله مهمترین محرک‌ها برای واشنگتن در اتخاذ سیاست‌های اقناعی، کنترلی یا حتی اجبار دولت‌های منطقه بوده است. آمریکا در دهه‌های گذشته به علت حجم بالای مصرف انرژی و نیاز به نفت ارزان، باکیفیت و باثبات به نوعی خود را شریک تصمیم سازی‌های کشورهای نفت‌خیز منطقه کرده بود.

روزگاری نه چندان دور آمریکا روزانه میلیون‌ها بشکه نفت از خاورمیانه وارد می‌کرد تا چرخ‌های صنعت بزرگترین اقتصاد دنیا را که موتور اصلی رونق جهان بود، به حرکت در آورد. در دهه ۱۹۷۰ میلادی میزان واردات نفت خام آمریکا در کل بین ۵ تا ۸ میلیون بشکه بود که حجم قابل توجهی از آن از کشورهای عرب حوزه خلیج فارس تأمین می‌شد. این واردات در میانه‌های دهه نخست قرن ۲۱ به بیشتر از ۱۰ میلیون بشکه در روز رسید که حدود ۳۰ درصد از آن از خلیج فارس خریداری می‌شد. اکنون کاخ سفید مدعی است، آمریکا که در سال ۲۰۰۱ روزانه حدود ۳ میلیون بشکه نفت از کشورهای حوزه خلیج فارس وارد می‌کرد، دیگر نیازی به واردات انرژی از منطقه ندارد.

گویا در دولت ترامپ شرایط تا حد قابل توجهی تغییر کرده است. وی بارها و از جمله هفته گذشته در سخنرانی خود ادعا کرد که واشنگتن دیگر نیازی به نفت خاورمیانه ندارد. کاخ سفید اعلام کرده اکنون آمریکا به بزرگترین تولیدکننده نفت خام و گاز طبیعی جهان تبدیل شده است. کسب این رتبه مهم به طور قطع به تولید نفت از منابع غیرمتعارف رسوبی یا «شیل اویل» مربوط می‌شود که البته در مورد آینده رو به رشد آن کارشناسان تردیدهای فراوانی دارند.

تردید کارشناسان در صحت ادعای ترامپ

در یک دهه اخیر در تولید نفت آمریکا رشد خیره کننده‌ای رخ داده و تقریباً تولید این ماده حیاتی و استراتژیک بیش از دو برابر افزایش داشته و روزانه به بیشتر از ۱۳ میلیون بشکه نفت رسیده است. این درحالی است که پیش از پیدایش نفت غیرمتعارف، این کشور روند نزولی تولید نفت خام را طی می‌کرد. با این حال اکنون مقام‌های آمریکایی مدعی هستند که در تأمین انرژی خود نه تنها استقلال کامل را کسب کرده‌اند بلکه قادر شده‌اند مقادیر قابل توجهی را صادر کنند.

این ادعا در حالی از سوی رئیس جمهوری آمریکا مطرح شده است که باوجود روند رو به رشد تولید نفت در آمریکا، در سال ۲۰۱۸ روزانه ۱.۵ میلیون بشکه در روز نفت خلیج فارس به این کشور فرستاده می‌شد. این رقم در سال ۲۰۱۹ به اندکی کمتر یک میلیون بشکه در روز رسید. از نگاه برخی تحلیگران ادعای ترامپ نمی‌تواند کاملاً صحیح باشد؛ شاید از نظر تولید نفت آمریکا خودکفا شده باشد اما از نظر کیفیت، نفت تولید شده در این کشور به میزان زیادی به واردات وابسته است زیرا پالایشگاه‌های زیادی در آمریکا ساخته شده اند که قادر به استفاده و پالایش نفت تولیدی ایالات متحده نیستند.

آمریکا از دو منظر دیگر هم به نفت خاورمیانه نیازمند است. از یک طرف کاخ سفید مجبور است با استفاده از ابزارهای گوناگون سیاسی و اقتصادی خود در خلیج فارس، قیمت جهانی نفت خام را در کنترل داشته باشد. از طرف یکی از مهمترین اهرم‌هایی که به واشنگتن در مهار چین به عنوان مهمترین رقیب اقتصادی و سیاسی آمریکا کمک می‌کند نفت و انرژی خاورمیانه است. به همین علت است که ادعا در مورد بی‌نیازی کامل ایالات متحده به نفت خاورمیانه دروغی بیش نیست زیرا از نظر راهبردی نگاه کاخ سفید در تحولات جهانی به این منطقه دوخته شده است.

اندیشکده «هریتیج» با بیان همین استدلال در گزارشی به تحلیل این ادعای دونالد ترامپ پرداخت و با رد سخنان وی عنوان داشت در میانه‌های دهه ۱۹۷۰ میلادی رئیس جمهوری «ریچارد نیکسون» اعلام کرده بود از ابتدای دهه ۱۹۸۰ آمریکا از نظر تأمین انرژی به هیچ کشوری وابسته نخواهد بود. ادعای تازه مشابه همان سخنانی هستند که ۸ دوره قبل مسئول کاخ سفید در زمینه بی‌نیازی از نفت خاورمیانه بیان کرده بود زیرا با این حال از آن زمان تاکنون آمریکا هیچ زمانی از واردات نفت خلیج فارس خودکفا نشد.

طبق تحلیل این مرکز پژوهشی، شرایط نشان می‌دهند واشنگتن می‌خواهد اما نمی‌تواند به این هدف برسد. نفت یک کالای تجاری است و آمریکا چه واردکننده یا صادرکننده آن باشد، قادر نیست خود را در فرایند عرضه و تقاضای جهانی کنار بگذارد. از سوی دیگر عربستان سعودی یکی از بازیگران اصلی بازار نفت است و یک سوم نفت مورد نیاز جهان از تنگه هرمز عبور می‌کند. هرگونه تنش یا توقف صادرات نفت از این منطقه به شدت به ضرر آمریکا و اقتصاد این کشور تمام می‌شود.

بنا بر ارزیابی هریتیج، آمریکا در سال ۲۰۱۸ روزانه بیش از ۹ میلیون بشکه نفت را از ۹۰ کشور مختلف خریداری کرد. کارآمدی اقتصادی در کنار پائین نگاه داشتن قیمت نفت حکم می‌کند که رویه تعامل با خاورمیانه ادامه داشته باشد. همه کارشناسان گرچه از کاهش قیمت نفت یا تثبیت میزان عرضه نفت به بازار جهانی سخن می گویند، تاکید دارند هر گونه تنش سیاسی یا اقتصادی به شدت بر بازار نفت تأثیر خواهد گذاشت و قیمت‌ها را به شدت افزایش می‌دهد. جنگ آمریکا علیه عراق در دهه ۱۹۹۰ باعث شد تا قیمت هر بشکه نفت از ۱۵ دلار به ۴۰ دلار برسد. اشغال عراق در سال ۲۰۰۳ هم موجب شد تا قیمت از زیر ۴۰ دلار افزایش چشمگیری داشته باشد.

نفت رسیده است. این درحالی است که پیش از پیدایش نفت غیرمتعارف، این کشور روند نزولی تولید نفت خام را طی می‌کرد. با این حال اکنون مقام‌های آمریکایی مدعی هستند که در تأمین انرژی خود نه تنها استقلال کامل را کسب کرده‌اند بلکه قادر شده‌اند مقادیر قابل توجهی را صادر کنند.

این ادعا در حالی از سوی رئیس جمهوری آمریکا مطرح شده است که باوجود روند رو به رشد تولید نفت در آمریکا، در سال ۲۰۱۸ روزانه ۱.۵ میلیون بشکه در روز نفت خلیج فارس به این کشور فرستاده می‌شد. این رقم در سال ۲۰۱۹ به اندکی کمتر یک میلیون بشکه در روز رسید. از نگاه برخی تحلیگران ادعای ترامپ نمی‌تواند کاملاً صحیح باشد؛ شاید از نظر تولید نفت آمریکا خودکفا شده باشد اما از نظر کیفیت، نفت تولید شده در این کشور به میزان زیادی به واردات وابسته است زیرا پالایشگاه‌های زیادی در آمریکا ساخته شده اند که قادر به استفاده و پالایش نفت تولیدی ایالات متحده نیستند.

آمریکا از دو منظر دیگر هم به نفت خاورمیانه نیازمند است. از یک طرف کاخ سفید مجبور است با استفاده از ابزارهای گوناگون سیاسی و اقتصادی خود در خلیج فارس، قیمت جهانی نفت خام را در کنترل داشته باشد. از طرف یکی از مهمترین اهرم‌هایی که به واشنگتن در مهار چین به عنوان مهمترین رقیب اقتصادی و سیاسی آمریکا کمک می‌کند نفت و انرژی خاورمیانه است. به همین علت است که ادعا در مورد بی‌نیازی کامل ایالات متحده به نفت خاورمیانه دروغی بیش نیست زیرا از نظر راهبردی نگاه کاخ سفید در تحولات جهانی به این منطقه دوخته شده است.

اندیشکده «هریتیج» با بیان همین استدلال در گزارشی به تحلیل این ادعای دونالد ترامپ پرداخت و با رد سخنان وی عنوان داشت در میانه‌های دهه ۱۹۷۰ میلادی رئیس جمهوری «ریچارد نیکسون» اعلام کرده بود از ابتدای دهه ۱۹۸۰ آمریکا از نظر تأمین انرژی به هیچ کشوری وابسته نخواهد بود. ادعای تازه مشابه همان سخنانی هستند که ۸ دوره قبل مسئول کاخ سفید در زمینه بی‌نیازی از نفت خاورمیانه بیان کرده بود زیرا با این حال از آن زمان تاکنون آمریکا هیچ زمانی از واردات نفت خلیج فارس خودکفا نشد.

طبق تحلیل این مرکز پژوهشی، شرایط نشان می‌دهند واشنگتن می‌خواهد اما نمی‌تواند به این هدف برسد. نفت یک کالای تجاری است و آمریکا چه واردکننده یا صادرکننده آن باشد، قادر نیست خود را در فرایند عرضه و تقاضای جهانی کنار بگذارد. از سوی دیگر عربستان سعودی یکی از بازیگران اصلی بازار نفت است و یک سوم نفت مورد نیاز جهان از تنگه هرمز عبور می‌کند. هرگونه تنش یا توقف صادرات نفت از این منطقه به شدت به ضرر آمریکا و اقتصاد این کشور تمام می‌شود.

بنا بر ارزیابی هریتیج، آمریکا در سال ۲۰۱۸ روزانه بیش از ۹ میلیون بشکه نفت را از ۹۰ کشور مختلف خریداری کرد. کارآمدی اقتصادی در کنار پائین نگاه داشتن قیمت نفت حکم می‌کند که رویه تعامل با خاورمیانه ادامه داشته باشد. همه کارشناسان گرچه از کاهش قیمت نفت یا تثبیت میزان عرضه نفت به بازار جهانی سخن می گویند، تاکید دارند هر گونه تنش سیاسی یا اقتصادی به شدت بر بازار نفت تأثیر خواهد گذاشت و قیمت‌ها را به شدت افزایش می‌دهد. جنگ آمریکا علیه عراق در دهه ۱۹۹۰ باعث شد تا قیمت هر بشکه نفت از ۱۵ دلار به ۴۰ دلار برسد. اشغال عراق در سال ۲۰۰۳ هم موجب شد تا قیمت از زیر ۴۰ دلار افزایش چشمگیری داشته باشد.

 

اخبار نفت و گاز | اخبار نفتی | اخبار نفت جهان | اخبار نفت ایران | اخبار انرژی | اخبار پتروشیمی | اخبار نفت | اخبار گاز | جدیدترین اخبار نفت | جدیدترین اخبار گاز

به گزارش انرژی پست ۲۴، نمایندگان مجلس شورای اسلامی در جلسه علنی امروز-یکشنبه – موادی از لایحه مالیات بر ارزش افزوده را تصویب کردند.

بر اساس ماده 10 این لایحه، صادرات کالاها به خارج از کشور یا به مناطق آزاد تجاری-صنعتی از طریق مبادی خروجی رسمی با ارائه پروانه سبز گمرکی صادره توسط گمرک یا برگ خروجی (در مورد صادرات کالا) و صادرات خدمات با ارائه قرارداد مربوط و گواهی انجام کار که به تایید نزدیکترین نمایندگی رسمی جمهوری اسلامی ایران در کشور مقصد رسیده باشد یا گواهی ارزآوری با تأیید بانک مرکزی یا سایر اسناد و مدارک مثبته؛ همچنین خدمات معاوضه (سوآپ) نفت خام، فرآورده‌های نفتی (بنزین، نفت‌گاز، نفت کوره، نفت سفید، گازمایع و سوخت‌ هوایی)، گازطبیعی و برق از پرداخت مالیات و عوارض معاف هستند و مالیات خرید نهاده‌های آن‌ها مسترد می‌شود.

نمایندگان با رای موافق به تبصره 1 این ماده، مقرر کردند فروش کلیه فرآورده‌های تولیدی شرکت‌های پالایش به صورت ارزی (فروش سوخت‌های هوایی به شرکت‌های هواپیمایی خارجی در فرودگاههای داخلی)، مرزی (فروش سوخت در جایگاه‌های مستقر در نواحی مرزی کشور) و همچنین فروش سوخت دارای پروانه صادراتی گمرک جمهوری اسلامی ایران به کشتی‌ها(بانکرینگ) صادرات محسوب می‌شود.

همچنین بر اساس تبصره 2 این ماده، استرداد مالیات خرید برای صادرات مواد خام و مواد اولیه تولید که در فهرست مربوط به ماده (۱۴۱) قانون مالیات‌های مستقیم مصوب۳ اسفند ۱۳۶۶، ذکر شده اند، ممنوع است.

بر اساس مصوبه نمایندگان در تبصره ۳؛ خدماتی که توسط اشخاص مقیم ایران (اشخاص حقوقی ایرانی، اشخاص حقیقی مقیم ایران، شعب شرکت‌های خارجی مقیم ایران) ارائه می‌شود و محل مصرف خدمات و یا مقصد ارائه خدمات داخل یا خارج از کشور باشد، در صورتی که مستقیم یا غیرمستقیم ارز حاصل وارد کشور شود، صادرات خدمت محسوب می‌شود.

نمایندگان در ماده ۱۱ این لایحه مقرر کردند مالیات و عوارض پرداختی بابت خرید کالاها در داخل ایران که ظرف دو ماه از تاریخ خرید همراه مسافران اعم از ایرانی و خارجی از کشور خارج می‌شود و نیز، مالیات و عوارض پرداختی گردشگران خارجی بابت بلیط پرواز خارجی خریداری شده از شرکت‌های هواپیمایی ایرانی، هنگام خروج از کشور با ارائه صورتحساب الکترونیکی و یا اسناد و مدارک مثبته، توسط سازمان، از محل وصولی‌های جاری مسترد می شود. آیین‌نامه اجرائی این ماده ظرف مدت شش‌ماه از تاریخ ابلاغ این قانون توسط سازمان تهیه می شود و به تصویب هیات وزیران می‌رسد.

بنابر مصوبه مجلس در ماده ۱۲؛ عرضه‌کنندگان کالاها و خدمات که به موجب این قانون و سایر قوانین از مالیات و عوارض معاف می‌باشند و همچنین فعالان اقتصادی مستقر در مناطق آزاد تجاری- صنعتی و مناطق ویژه اقتصادی که حجم معاملات سالانه آنها از مبلغی که به پیشنهاد سازمان به تأیید هیأت وزیران می‌رسد، بیشتر باشد، مکلف به عضویت و ثبت معاملات در سامانه مؤدیان هستند. این حکم شامل کلیه مناطق کشور از جمله مناطق آزاد تجاری-صنعتی و مناطق ویژه اقتصادی می‌شود.
متخلفان از حکم این ماده علاوه بر جریمه موضوع بند «ب» ماده (۲۲) قانون پایانه های فروشگاهی و سامانه مؤدیان مصوب۲۱ مهر ۱۳۹۸ مشمول جریمه ای معادل نه درصد (۹%) ارزش معاملات ثبت نشده در سامانه مذکور می‌شوند.
آیین‌نامه اجرائی این ماده در خصوص مناطق آزاد تجاری- صنعتی و مناطق ویژه اقتصادی ظرف مدت سه‌ماه پس از ابلاغ این قانون به پیشنهاد سازمان و دبیرخانه شورای عالی مناطق آزاد تجاری- صنعتی و مناطق ویژه اقتصادی تهیه می‌شود به تصویب هیأت وزیران می‌رسد.

نمایندگان امروز همچنین با تصویب ماده 13 این لایحه مقرر کردند، ‌ پس از راه اندازی سامانه مؤدیان، همه مشمولان این قانون موظفند به ترتیبی که سازمان مقرر و اعلام می‌کند، در سامانه مزبور ثبت نام نموده و معاملات خود را در آن ثبت نمایند. ثبت معاملات (خرید و فروش) در سامانه مؤدیان، به منزله ثبت در دفاتر قانونی است. تا آن زمان، ترتیبات ثبت نام، نحوه ارائه اظهارنامه‌های مالیاتی و رسیدگی به آن ها حسب مقررات قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب۱۷ اردیبهشت ۱۳۸۷ و اصلاحات بعدی آن است. در سایر موارد، مفاد این قانون جاری است.
بر اساس مصوبه امروز نمایندگان مجلس؛ ثبت معاملات و اطلاعات نیروهای مسلح و وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح در خصوص اقلام محرمانه در سامانه مؤدیان، مطابق دستورالعملی می باشد که توسط وزارتخانه های امور اقتصادی و دارایی (سازمان) و دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح با همکاری ستاد کل نیروهای مسلح تهیه و ابلاغ می‌شود.

 

اخبار نفت و گاز | اخبار نفتی | اخبار نفت جهان | اخبار نفت ایران | اخبار انرژی | اخبار پتروشیمی | اخبار نفت | اخبار گاز | جدیدترین اخبار نفت | جدیدترین اخبار گاز

رییس جمهور روسیه در تلاش برای اجرای اصلاحاتی است که موضع رییس جمهور آینده را ضعیف کرده و در عوض به نخست وزیر قدرت بیشتری می‌بخشد.

به گزارش انرژی پست ۲۴، تصمیم رییس جمهور روسیه به استعفای غیرمنتظره هیات دولت در هفته گذشته و انتخاب نخست وزیر جدیدی شد که کسی پیش از این نامش را نشنیده بود.

برخی نگرانند که استعفای فوری هیات دولت، در واقع پاکسازی بدون خونریزی همه کسانی بوده که ممکن است در تلاش پوتین برای حفظ قدرت، سر راه وی بایستند.

با این حال برخی نگرانند که تغییر و تحولات اخیر که شامل استعفای الکساندر نواک، وزیر انرژی روسیه بوده است، ممکن است پیامدهایی برای اوپک و پیمان محدودیت عرضه این گروه داشته باشد.

تغییر وزیر انرژی روسیه به چه معنا خواهد بود؟

ولادیمیر پوتین، رییس جمهور روسیه مدت‌ها از توافق کاهش تولید اوپک و ادامه همکاری با این گروه حمایت کرده است. از آنجا که پوتین تصمیم گیرنده نهایی در مسکو است و موضع وی در این خصوص تغییر نکرده است، بنابراین هر کسی که به عنوان وزیر انرژی به دولت جدید بپیوندد، تاثیری در تصمیمات انرژی روسیه نخواهد داشت.

قرار است تا زمانی که دولت جدید تشکیل شود، نواک با وجود این که از سمت خود استعفا داده است همچنان وزارت انرژی را هدایت کند و برخی تصور می‌کنند که الکساندر نواک تحت نخست وزیری میخائیل میشوستین، همچنان موقعیت خود به عنوان وزیر انرژی را حفظ خواهد کرد.

ایگور یوشکوف، یک تحلیلگر صندوق امنیت انرژی ملی روسیه اظهار کرد: پوتین بر این باور است که توافق اوپک پلاس برای اقتصاد روسیه مثبت است و نواک می‌تواند روی حفظ جایگاه خود در سیستم سیاسی روسیه حساب کند.

احتمال افزایش ضدیت روس‌نفت با اوپک

با این حال با کنار رفتن دیمیتری مدودف از سمت نخست وزیری، می‌توان انتظار داشت که نفوذ ایگور سچین، مدیرعامل روس‌نفت در کرملین حداقل به طور موقت افزایش پیدا کند. سچین مخالف صریح توافق کاهش تولید اوپک پلاس بوده است اما تا به حال از تعهدات روسیه تبعیت کرده است.

دیمیتری مدودف، نخست وزیر روسیه چهارشنبه پس از این که ولادیمیر پوتین اعلام کرد قصد دارد در قانون اساسی روسیه اصلاحاتی صورت دهد و قدرت بیشتری به پارلمان ببخشد، به شکل ناگهانی استعفا کرد.

پوتین پیش‌تر در سخنرانی در پارلمان اعلام کرده بود می‌خواهد تغییرات پیشنهادی در قانون اساسی را به همه پرسی عمومی بگذارد زیرا این اصلاحات موازنه قدرت و سیستم سیاسی و همچنین شاخه های اجرایی، قانون گذاری و قضایی را در روسیه تغییر می دهد.

در حالی که فضا برای گمانه‌زنی به وجود آمده است در حال حاضر روابط روسیه و اوپک، منافع دو طرفه داشته است با این حال برخی در اوپک نگران هستند که روسیه در زمینه کنترل عرضه نفت قدرت اظهارنظر زیادی پیدا کرده است و روسیه و عربستان سعودی می‌توانند عمللا درباره سیاستهای اوپک به تنهایی تصمیم بگیرند زیرا در میان سه تولیدکننده بزرگ جهان هستند.

موضوع دیگری که برای اعضای اوپک نگران کننده است این است که روسیه به عنوان یک تولیدکننده بزرگ می‌تواند توافقهای تولید نفت را شکسته یا صورت دهد. بنابراین این نگرانی که تغییر قدرت در روسیه ممکن است روی اوپک تاثیر بگذارد یک نگرانی مشروع است. حتی برخی روسیه را رییس جدید اوپک می‌دانند. و حرکت قیمت نفت از زمان منعقد شدن نخستین توافق کاهش تولید اوپک در سال ۲۰۱۶، از این دیدگاه پشتیبانی می‌کند.

روسیه که الکساندر نواک نماینده آن بوده است همواره تا آخرین دقیقه از متعهد شدن برای کاهش تولید نفت سرباز زده است. نواک بارها علنا ضرورت تداوم محدودیت عرضه نفت را زیر سوال برده و باعث شده است قیمتها بلافاصله نزول کنند. این مسئله روشن می‌کند که قطعا بیش از آنچه که روسیه به اوپک نیاز داشته باشد، اوپک به روسیه نیاز دارد.

درآمد صادرات نفت روسیه بخش اعظمی از درآمدهای بودجه را تشکیل می‌دهد و طبق گزارش "اس اند پی گلوبال پلاتس، سهم ۴۰ درصدی در سال ۲۰۱۹ داشته است. اما دولت روسیه از زمان بحران سال ۲۰۱۴ تلاش کرده است وابستگی به درآمدهای نفتی را کمتر کند و در نتیجه روسیه در مقایسه با شرکایش در اوپک در برابر نوسان قیمتها انعطاف پذیری بیشتری دارد.

در این زمینه اگر نواک همچنان وزیر انرژی بماند که محتمل‌ترین سناریو است اوپک با خیال راحت و با علم به این که روسیه نیز چنین خواهد کرد، می‌تواند به محدودیت عرضه ادامه دهد. با این‌همه روسیه برخلاف اوپک پایبندی بالایی به سهمیه تولید خود نداشته است.

از سوی دیگر اگر میشوستین به دلایلی تصمیم بگیرد فردی نزدیک به تفکرات ایگور سچین، مدیرعامل‌روس‌نفت را به سمت وزیر انرژی بگمارد، ممکن است اوپک را دچار مشکل کند. سچین علاوه بر این که مخالف کاهش تولید است، شخص قدرتمندی در سیاست روسیه به شمار می‌رود و ممکن است به حد کافی قدرت داشته باشد تا نظر پوتین را درباره کاهش تولید نفت تغییر دهد.

بر اساس گزارش اویل پرایس، این سناریو نسبت به سناریو ماندن نواک در جایگاه خود ضعیف‌تر است. گذشته از این‌ها نخست وزیر تنها کسی است که رسما وزیران جدید را انتخاب می‌کند اما این رییس جمهور است که به شکل غیررسمی در انتصاب وزیران تصمیم می‌گیرد. صحبت این است که اکثر اعضای دولت جدید، انتخاب خود پوتین هستند و میشوستین تنها چند نفر را انتخاب خواهد کرد. با توجه به سوابق نواک، وی احتمالا در دولت جدید همچنان حضور پیدا خواهد کرد و در سیاستهای انرژی مسکو تغییر چندانی روی نخواهد داد.

منبع: ایسنا

 

اخبار نفت و گاز | اخبار نفتی | اخبار نفت جهان | اخبار نفت ایران | اخبار انرژی | اخبار پتروشیمی | اخبار نفت | اخبار گاز | جدیدترین اخبار نفت | جدیدترین اخبار گاز

آژانس بین‌المللی انرژی اعلام کرد که ذخیره‌سازی‌های نفت خام و تولید نفت کشورهای غیرعضو اوپک تأثیر شوک‌های نفتی را مهار می‌کند.

به گزارش انرژی پست ۲۴ به نقل از خبرگزاری رویترز از لندن، آژانس بین‌المللی انرژی اعلام کرد که افزایش تولید نفت کشورهای غیرعضو سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) به رهبری آمریکا و ذخیره‌سازی فراوان نفت سبب می‌شود تأثیر شوک‌های سیاسی همانند تنش بین آمریکا و ایران، مهار شود.

این نهاد در گزارش ماهانه خود اعلام کرد: اکنون به نظر می‌رسد تهدید عمده پیش‌روی عرضه نفت، کاهش یافته است.

در این گزارش آمده است: بازارهای کنونی نفت خام که تولید کشورهای غیرعضو اوپک در آن با قدرت افزایش می‌یابد و ذخیره‌سازی کشورهای عضو سازمان توسعه و همکاری‌های اقتصادی(اویی‌سی‌دی) ۹ میلیون بشکه بالاتر از میانگین پنج ساله است، مبنای محکم برای واکنش نشان دادن به تشدید تنش‌های ژئوپولتیک فراهم می‌کند.

آژانس بین‌المللی انرژی پیش‌بینی کرد که تولید نفت کشورهای عضو اوپک حتی اگر اعضای آن به‌طور کامل به توافق کاهش عرضه نفت کشورهای عضو و غیرعضو اوپک پایبند باشند، فراتر از تقاضا برای نفت آنها خواهد بود.

 

اخبار نفت و گاز | اخبار نفتی | اخبار نفت جهان | اخبار نفت ایران | اخبار انرژی | اخبار پتروشیمی | اخبار نفت | اخبار گاز | جدیدترین اخبار نفت | جدیدترین اخبار گاز

امضای توافق تجاری بین چین و آمریکا و تعهد چین برای افزایش ۵۰ میلیارد دلاری خرید انرژی از آمریکا در کنار تهدید خزانه‌داری این کشور برای توقف واردات نفت از ایران می‌تواند زنگ خطر دوباره‌ای برای کاهش بیشتر نفت صادراتی ایران باشد.

به گزارش انرژی پست ۲۴، وزارت خزانه‌داری آمریکا چین را تهدید کرده که اگر واردات نفت از ایران را متوقف نکند، با تحریم رو به رو خواهد شد.

وزیر خزانه‌داری آمریکا گفته که ما برخی از شرکت‌های حمل و نقل چین را که از ایران نفت خریداری می‌کنند، تحریم کرده‌ایم و همچنان ضمن هشدار به چین یا هر کشور دیگری در جهان که با ایران تجارت می‌کند، آن‌ها را تحریم می‌کنیم.

وی با بیان اینکه واشنگتن برای حل مسئله نفت ایران با چین مشورت می‌کرد، مدعی شده که آمریکا درآمد (صادرات) نفت ایران را ۹۵ درصد کاهش داده است. وزیر خزانه‌داری آمریکا تاکید کرده که بخش عمده‌ای از این درآمد نفتی باقیمانده از کشور چین است.

بر اساس ادعای وی، همه شرکت‌های دولتی چینی خرید نفت از ایران را متوقف کرده‌اند و وزارت خزانه داری آمریکا در حال همکاری نزدیک با طرف چینی برای متوقف کردن فعالیت‌های اضافی در زمینه نفت است.

موضوعی که البته به گفته وزیر نفت ایران تازه نیست. «بیژن زنگنه» گفته که خیلی وقت است این صحبت‌ها را مطرح می‌کنند.

آمریکا پیش از این نیز تاکید کرده بود که می‌خواهد صادرات نفت ایران رابه صفر برساند اما در عمل ایران ثابت کرد راه‌های دور زدن تحریم را به خوبی یاد گرفته و صادرات طلای سیاه ایرانی همچنان ادامه دارد،‌ هر چند که به نسبت پیش از تحریم‌ها کاهش داشته است.

اما زنگ خطر اصلی برای نفت ایران،‌ امضای توافق تجاری بین چین و آمریکا است. چین و آمریکا روز چهارشنبه به وقت آمریکا اولین بخش از توافق تجاری خود را نهایی کردند تا راه برای توافقی جامع‌تر و گسترده‌تر که به اختلافات تجاری دیرینه دو اقتصاد بزرگ جهان پایان دهد، باز شود.

بر این اساس، چین توافق کرده تا در ۲ سال آینده ۲۰۰ میلیارد دلار خرید محصولات آمریکایی را افزایش دهد. افزایش واردات چین از محصولات ۴ صنعت، خودرو، قطعات خودرو، هواپیما، ماشین‌آلات کشاورزی، تجهیزات پزشکی و نیمه‌رساناها خواهد بود.

نکته مهم و سرنوشت ساز برای بازار نفت ایران اما در این بند گنجانده شده که بر اساس آن قرار است پکن خرید انرژی از آمریکا را ۵۰ میلیارد دلار افزایش دهد.

افزایش تولید نفت آمریکا در سال‌های اخیر، این کشور را به بزرگترین تولیدکننده نفت دنیا تبدیل کرده است. این موضوع باعث شده تا محموله‌های نفت خام خلیج فارس به کمترین میزان 30 سال اخیر برای صادرات به آمریکا برسد.

آمریکا به لطف رونق تولید شیل ، محموله‌ها را از خلیج فارس به 30 سال گذشته کاهش داد. اما این تنها تهدید نفت شیل برای نفت خام خاورمیانه و از جمله ایران به شمار نمی‌رود.

آمریکا با تکیه بر تولید نفت شیل،‌ در تلاش است تا به صادرکننده نفت خام تبدیل شود. رویایی که گام‌های اول آن را برداشته و صادرات نفت این کشور به شرق آسیا و اروپا آغاز شده است.

آمارهای منتشر شده توسط آمریکا نشان می‌دهد که تولید روزانه نفت شیل این کشور قرار است هر سال 1.5 میلیون بشکه افزایش پیدا کند و از همین رو این کشور به دنبال بازارهای صادراتی جدیدی است اما از آنجا که روند رشد مصرف انرژی در جهان با این شتاب فزاینده نیست، ‌بنابراین آمریکا به دنبال تصاحب بازار سایر کشورها برای صادرات نفت خود است.

در این راه از یک سو تحریم‌های نفتی کشورهای مختلف از ایران تا ونزوئلا را در دستور کار قرار می‌دهد تا نفت بیشتری از بازار خارج شود و از سوی دیگر در تلاش است تا قیمت نفت نفت آمریکا را در مقابل قیمت سبد نفتی اوپک پایین نگه دارد.

تنش‌های خاورمیانه نیز البته به کمک آمریکا آمده تا آنجا که کارگزاران و معامله‌گران نفت در آسیا به بلومبرگ گفتند کرایه مسیر خاورمیانه به چین در برخی از موارد حداقل ۱۴ درصد نسبت به سفارشهای قبلی افزایش داشته و مالکان به دنبال دریافت نرخ بالاتری برای ورود نفتکش‌ها و بارگیری محموله‌های نفتی در منطقه خلیج فارس هستند.

با توجه به این موارد، فشار جدید خزانه‌داری آمریکا به چین برای توقف واردات نفت از ایران را می‌توان تکه آخر پازل آمریکا برای حضور در بازار طلای سیاه دانست. حال باید دید با توجه به توافق تجاری صورت گرفته بین چین و آمریکا،‌ آیا کشور اژدهای زرد حاضر است یه درخواست آمریکا پاسخ مثبت دهد؟

منبع: ایرنا

 

اخبار نفت و گاز | اخبار نفتی | اخبار نفت جهان | اخبار نفت ایران | اخبار انرژی | اخبار پتروشیمی | اخبار نفت | اخبار گاز | جدیدترین اخبار نفت | جدیدترین اخبار گاز

بهای معاملات نفت بازار جهانی روز چهارشنبه در پی بروز تردیدهای جدید نسبت به توافق تجاری میان آمریکا و چین که خوش بینی نسبت به رشد تقاضا برای نفت را تضعیف کرد، کاهش یافت.

به گزارش انرژی پست ۲۴، بهای معاملات آتی نفت برنت ۱۹ سنت معادل ۰.۳ درصد کاهش پیدا کرد و به ۶۴ دلار و ۳۰ سنت در هر بشکه رسید.

بهای معاملات آتی وست تگزاس اینترمدیت آمریکا ۱۹ سنت معادل ۰.۳ کاهش یافت و به ۵۸ دلار و چهار سنت در هر بشکه رسید.

استیون منوچین، وزیر خزانه داری آمریکا، یک روز پیش از امضای سند توافق میان واشنگتن و پکن، اعلام کرد تا زمان تکمیل فاز دوم توافق تجاری، آمریکا تعرفه‌های واردات روی کالاهای چینی را حفظ خواهد کرد و تنها در صورت پیشرفت سریع دو کشور برای انعقاد فاز دوم توافق تجاری، دونالد ترامپ، رییس جمهور آمریکا ممکن است کاهش بیشتر تعرفه‌ها را در نظر بگیرد.

به گفته ادوارد مویا، تحلیلگر بازار در شرکت OANDA، پس از مواضع سخت گیرانه‌ای که از سوی دولت ترامپ اعلام شد، تنشهای آمریکا و چین ممکن است ادامه پیدا کند و تقاضا برای نفت آن طور که انتظار می‌رفت تقویت نشود. بازارهای مالی از این که دولت ترامپ اعلام کرد تعرفه‌های واردات روی کالاهای چینی تا پس از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰ حفظ خواهد شد، مایوس شده است.

دونالد ترامپ قرار است روز چهارشنبه سند مربوط به فاز اول توافق تجاری را در کاخ سفید به همراه لیو هی، معاون نخست وزیر چین امضا کند. تحت مفاد این توافق، چین بیش از ۵۰ میلیارد دلار بیشتر انرژی از آمریکا خریداری خواهد کرد.

عامل دیگری که به نگرانیها افزوده است، تصمیم دولت ترامپ برای اعلام مقرراتی است که قدرتش برای جلوگیری از فروش کالاهای خارجی به غول مخابراتی هواوی چین را افزایش می‌دهد.

در این بین، گزارش موسسه امریکن پترولیوم نشان داد ذخایر نفت آمریکا در هفته گذشته ۱.۱ میلیون بشکه رشد کرده است.

اداره اطلاعات انرژی آمریکا در گزارش ماهانه خود پیش بینی کرد تولید نفت آمریکا در سال ۲۰۲۰ تحت تاثیر تولید بالاتر منطقه پرمیان تگزاس و نیومکزیکو، به رکورد ۱۳.۳۰ میلیون بشکه در روز رشد خواهد کرد.

بر اساس گزارش رویترز، همچنین پیش بینی خود از رشد تقاضای جهانی برای نفت در سال ۲۰۲۰ را ۸۰ هزار بشکه در روز نسبت به برآورد قبلی خود کاهش داد و اعلام کرد تقاضا برای نفت در سال ۲۰۲۱ به میزان ۱.۳۸ میلیون بشکه در روز نسبت به سال ۲۰۲۰ رشد کرده و به ۱۰۳.۴۹ میلیون بشکه در روز خواهد رسید.

خبرگزاری تاس روسیه به نقل از یک منبع آگاه در اوپک گزارش کرد اوپک و متحدانش ممکن است تصمیم بگیرند برگزاری نشست سیاست گذاری رسمی خود را از مارس به ژوئن موکل کنند.

اگر برگزاری نشست مارس به تعویق بیافتد، اوپک پلاس ممکن است توافق کاهش تولید فعلی خود را تا ژوئن ادامه دهد.

 

اخبار نفت و گاز | اخبار نفتی | اخبار نفت جهان | اخبار نفت ایران | اخبار انرژی | اخبار پتروشیمی | اخبار نفت | اخبار گاز | جدیدترین اخبار نفت | جدیدترین اخبار گاز

واردات نفت خام کره جنوبی از آمریکا در پی توقف خرید نفت ایران به دلیل تحریم‌های واشنگتن، در سال ۲۰۱۹ بیش از دو برابر افزایش یافت.

به گزارش انرژی پست ۲۴، کره جنوبی که پنجمین واردکننده بزرگ نفت خام در جهان است، واردات نفت خام آمریکا را افزایش داده و در نتیجه آمریکا به سومین صادرکننده بزرگ به این کشور تبدیل شده در حالی که در سال ۲۰۱۸ در رتبه ششم قرار داشت. خرید کره جنوبی از عربستان سعودی و کویت نیز کاهش پیدا کرده است.

دو برابر شدن خرید نفت آمریکا پس از توقف خرید نفت ایران از ماه مه سال ۲۰۱۹ به دلیل تحریم‌های آمریکا علیه تهران و تلاش دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا برای کاهش کسری تجاری با شرکای تجاری بزرگ روی داد. هم‌زمان تحلیل‌گران می‌گویند نفت آمریکا با رونق تولید نفت شیل، جذابیت بیشتری پیدا کرده است.

طبق آمار گمرکی، واردات نفت خام کره جنوبی از آمریکا در دسامبر شش درصد کاهش یافت و به حدود ۱.۷ میلیون تن معادل حدود ۴۰۱ هزار و ۴۰۰ بشکه در روز رسید اما همچنان در مقایسه با حدود ۱.۶ میلیون تن در نوامبر، ۸.۵ درصد افزایش داشت.

واردات نفت خام از آمریکا در سال ۲۰۱۹ به میزان ۱۲۶ درصد رشد کرد و به ۱۷.۷۹ میلیون تن معادل ۳۵۷ هزار و ۲۰۳ بشکه در روز رسید در حالی که میزان واردات کره جنوبی از این کشور در سال ۲۰۱۸ تنها ۷.۸۷ میلیون تن بود.

در مقابل، واردات از عربستان سعودی ۷.۸ درصد کاهش پیدا کرد و به ۴۰.۲۱ میلیون تن رسید و واردات از کویت هم ۷.۱ درصد کاهش داشت.

واردات نفت خام از عربستان سعودی در دسامبر ۱۷.۶ درصد افت کرد و به ۲.۷۲ میلیون تن معادل ۶۴۴ هزار و ۹۶ بشکه در روز رسید. مجموع واردات نفت خام کره جنوبی در دسامبر ۳.۴ درصد نسبت به دسامبر ۲۰۱۸ کاهش یافت و به ۱۱.۹۵ میلیون تن معادل ۲.۸۳ میلیون بشکه در روز رسید.

مجموع واردات نفت خام کره جنوبی در کل سال ۲۰۱۹ به میزان ۳.۷ درصد در مقایسه با ۲۰۱۸ کاهش یافت و به ۱۴۳.۰۶ میلیون تن معادل ۲.۸۷ میلیون بشکه در روز رسید. بر اساس گزارش رویترز، کره جنوبی در سال ۲۰۱۹ از ژانویه تا آوریل از ایران نفت وارد کرد و واردات نفت ایران ۳.۸۷ میلیون تن معادل ۷۷ هزار و ۷۵۴ بشکه در روز بود که ۴۵.۹ درصد در مقایسه با سال ۲۰۱۸ کاهش داشت.

آمار نهایی واردات نفت خام اواخر ژانویه از سوی شرکت ملی نفت کره جنوبی منتشر خواهد شد.

 

اخبار نفت و گاز | اخبار نفتی | اخبار نفت جهان | اخبار نفت ایران | اخبار انرژی | اخبار پتروشیمی | اخبار نفت | اخبار گاز | جدیدترین اخبار نفت | جدیدترین اخبار گاز

مدیرعامل شرکت مهندسی و توسعه نفت از تامین ۲۰ دستگاه پمپ درون‌چاهی برای نصب در میدان یاران شمالی خبر داد و گفت: پیش‌بینی می‌کنیم تا پایان سال ۶ پمپ درون‌چاهی نصب شود و ظرفیت تولید نفت این میدان افزایش یابد.

به گزارش انرژی پست ۲۴ از وزارت نفت، «تورج دهقانی» گفت: نصب موفق نخستین پمپ درون‌چاهی در یاران شمالی در مردادماه امسال به افزایش تولید این میدان مشترک انجامید و این روند ادامه دارد.

بر اساس این گزارش، طرح توسعه میدان نفتی یاران شمالی با ظرفیت تولید روزانه ۳۰ هزار بشکه نفت، آبان‌ماه سال ۹۵ افتتاح و پس از مدتی با افت تولید روبه‌رو شد که به این منظور، استفاده از پمپ‌های درون‌چاهی برای افزایش دوباره تولید میدان در دستور کار قرار گرفت و در این راستا نخستین پمپ درون‌چاهی، تیرماه سال ۹۷ در چاه شماره ۱۴ این میدان نصب شد که عملکرد آن به دلیل مشکلات فرآیندی دوام چندانی نداشت.

با این حال، عملیات نصب و راه‌اندازی پمپ درون‌چاهی شناور در این میدان نفتی مردادماه امسال موفقیت‌آمیز اعلام شد. این پمپ در عمق حدود ۲۳۰۰ متری چاه شماره ۴ این میدان در درون لوله آستری هفت اینچی نصب و با تثبیت و راه‌اندازی دائمی آن، یک‌هزار بشکه به تولید این میدان مشترک افزوده شد.

طرح توسعه میدان نفتی یاران شمالی در ۱۳۰ کلیومتری جنوب غربی اهواز در منطقه‌ هورالعظیم و در امتداد مرز ایران و عراق قرار دارد.

 

اخبار نفت و گاز | اخبار نفتی | اخبار نفت جهان | اخبار نفت ایران | اخبار انرژی | اخبار پتروشیمی | اخبار نفت | اخبار گاز | جدیدترین اخبار نفت | جدیدترین اخبار گاز

به گزارش انرژی پست ۲۴، با توجه به نقش حیاتی خطوط لوله در انتقال انرژی و نیز عمر بالای خطوط، لازم است به نوسازی و ایجاد ظرفیت‌های جدید در این صنعت توجه جدی داشت. به همین دلیل مسوولان بارها تاکید داشته‌اند لازم است نوسازی خطوط لوله و تجهیزات با انجام عملیات‌هایی نظیر پیگرانی، آزمایش خطوط، تعمیر و … نیز در دست اجرا قرار گیرد.

وزارت نفت از طریق شرکت تابعه ذیربط مکلف است نسبت به نوسازی و توسعه شبکه خطوط لوله انتقال نفت خام و میعانات گازی و فرآورده‌های نفتی و تأمین منابع مالی سهم دولت در توسعه پالایشگاه‌ها و زیرساخت‌های تأمین، ذخیره‌سازی و توزیع فرآورده اقدام کند. حوادث خطوط لوله بیش‌ترین پتانسیل آلودگی را در آب و خاک داشته و بیش‌ترین مخاطرات محیط زیستی و ضرر را در کشور می‌توانند به وجود آورند.

در چند سال گذشته در بخش خطوط لوله مشکلات و حوادث بسیاری اتفاق افتاده اما وزارت نفت اعلام کرده که با برنامه‌ریزی برای ایمنی خطوط لوله مانند، کنترل خوردگی، تعویض و بازسازی و عملیات تعمیر و نگهداری توانسته این مشکلات را حل کند.

در همین راستا امروز در یک تفاهم نامه سه جانبه که مابین شرکت فولا مبارکه اصفهان، شرکت فولاد اکسین خوزستان و شرکت لوله سازی اهواز منعقد و مقرر شد ۳۵۰ هزار تن ورق X۷۰ که ۳۱۵ میلیون یورو صرفه‌جویی ارزی برای کشور به همراه دارد، به مدت یک سال از جانب شرکت فولاد اکسین خوزستان تامین شود.

همچنین تفاهم نامه دوجانبه دیگری بین خانه معدن ب و شرکت فولاد اکسین خوزستان ب برای ساخت ۲۵ هزارتن ورق ضد سایش جهت استفاده در شرکت‌های معدنی زیر مجموعه ایمیدرو به ارزش ۴۵ میلیون یورو امضا شد که مجموع این تفاهم نامه صرفه‌جویی ارزی ۵۰۰ میلیونی برای کشور خواهد بود.

این دو تفاهم نامه، نقش مهمی را در خودکفایی صنعت نفت و گاز کشور در بخش خطوط لوله خواهد داشت.

زمانی که نشست روسیه-آفریقا در اکتبر ۲۰۱۹ برگزار شد، بسیاری از ناظران صنعت بر این باور بودند که اکثر پروژه‌های مورد بحث تا حدودی به دلیل چشم اندازهای اقتصادی مختلفی که دارند، از مرحله سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی فراتر نخواهد رفت. علاوه بر صادرات گندم، فناوریهای هسته‌ای، تسلیحات مرسوم و معدنکاری سنگهای معدنی، نفت هم در این برنامه به چشم می‌خورد. شرکتهای نفت روسی با گذشت سه سال از توافق کاهش تولید اوپک و تثبیت قیمتهای نفت در حدود ۶۰ دلار در هر بشکه، نقدینگی کافی برای سرمایه‌گذاری دارند اما در خصوص پروژه‌های داخلی، با ابهام مواجه هستند زیرا هیچ کدام از آنها نمی‌خواهند پروژه آنها مشمول مازاد ظرفیت تولید قرار بگیرد.

از سوی دیگر تحریمهای بین‌المللی و پیامدهای آنها، روسیه را وادار کرده است فراتر از مقصدهای سرمایه‌گذاری معمول خود نگاه کند و در نتیجه این کشور از سال ۲۰۱۴ هیچ سرمایه‌گذاری در اروپا نداشته است. شرکت گازپروم اکنون یک سرمایه گذار ناخوشایند در اروپا بوده و حتی شرکت خصوصی لوک اویل هم به دنبال فروش دارایی‌های پایین دستی خود و کاهش حضورش در بخش کسب و کار خرد در اروپا است. سرمایه‌گذاری در آمریکا یا کانادا هم به دلایل کاملا سیاسی خارج از بحث است. در حالی که شرکتهای ملی نفت خاورمیانه رشد یافته و به رقیبان تبدیل شده‌اند که به دنبال فرصتهای جدید سرمایه‌گذاری در مناطق دیگر هستند. به دلیل همه این عوامل، آفریقا به منطقه مناسبی برای سرمایه‌گذاری روسیه تبدیل شده است.

وزارت انرژی روسیه ارتباط بین منافع جدید روسیه در آفریقا و محدودیتهای عرضه اوپک پلاس را مکررا منکر شده و اعلام کرده است که پروژه‌های جدید معمولا پیش از این که به مرحله اجرایی برسند پنج تا هفت سال زمان می‌برند و این فاصله زمانی میان مسائل کنونی و تولید آتی، زیادتر از آن است که روی هر گونه پیش بینی تاثیر داشته باشد. با این حال هیچ کس نمی‌داند توافق کاهش تولید اوپک پلاس چگونه متوقف خواهد شد و ممکن است امسال باشد یا هر سالی در دهه جاری اجرای این پیمان سرانجام متوقف شود. شرکتهای نفتی باید برای آینده آماده باشند و نمی‌توانند بر اساس تصمیمی برای افزایش تولید به سطح معمول تصمیم بگیرند. با توجه به این که اکثر غولهای نفتی آمریکایی روی صنعت داخلی نفت شیل و توسعه ذخایر آبهای عمیق متمرکز شده‌اند، روسیه خواهان داشتن نقش جدیدی برای خود در غرب آفریقا است.

بر اساس گزارش اویل پرایس، جمهوری دموکراتیک کنگو یکی از مناطق کلیدی برای سرمایه‌گذاری روسیه در آفریقا است. با این حال جمهوری دموکراتیک کنگو نخستین کشور آفریقایی نیست که شاهد سرمایه‌گذاری روسیه است. پیش از این شرکت روس‌نفت در پروژه‌های تولید گاز در مصر و موزامبیک سهامی خریداری کرده است و لوک اویل نیز در غنا فعالیت داشت. با این حال جمهوری دموکراتیک کنگو نخستین کشور آفریقایی است که در آنجا شرکتهای روسیه زیر بار تعهدات پیچیده‌ای شامل راه‌کارهای مرتبط با زیرساخت می‌روند.

 

اخبار نفت و گاز | اخبار نفتی | اخبار نفت جهان | اخبار نفت ایران | اخبار انرژی | اخبار پتروشیمی | اخبار نفت | اخبار گاز | جدیدترین اخبار نفت | جدیدترین اخبار گاز

به گزارش انرژی پست ۲۴، آمار اداره کل گمرک چین نشان داد این کشور در سال میلادی گذشته ۵۰۶ میلیون تن نفت خام وارد کرد که ۹.۵ درصد بالاتر از سطح سال ۲۰۱۸ بود. بر اساس محاسبات رویترز، این میزان واردات معادل ۱۰.۱۲ میلیون بشکه در روز است.

طبق آمار گمرکی، واردات نفت خام چین از سال ۲۰۱۳ هر سال افزایش داشته است.

واردات نفت خام چین در دسامبر ۴۵.۷۶ میلیون تن معادل ۱۰.۷۶ میلیون بشکه در روز در مقایسه با ۱۱.۱۳ میلیون بشکه در روز در نوامبر بود.

افزایش سالانه خرید نفت چین معادل ۸۸۲ هزار بشکه در روز بوده و تحت تاثیر تقاضا از سوی پالایشگاه‌های جدیدی روی داده که ۹۰۰ هزار بشکه در روز به ظرفیت پالایش نفت چین اضافه کرده اند.

واردات دسامبر با استفاده پالایشگاه‌های خصوصی از سهمیه واردات سالانه‌شان افزایش پیدا کرد در حالی که پالایشگاه‌های دولتی پیش از تعطیلات سال نوی میلادی به ذخیره‌سازی اقدام کرده بودند.

به گفته چن جی یائو، مشاور نفت در شرکت FGE، پالایشگاه‌های مستقل چینی شامل هنگلی و رانگ‌شنگ خریدشان را پیش از پایان سال افزایش دادند تا از سهمیه واردات سالانه خود نهایت استفاده را ببرند.

با این‌همه پالایشگاه‌های دولتی در بحبوحه بالا رفتن نرخ‌های کرایه نفتکش در اکتبر، روند خریدشان را آهسته کردند.

در این بین، واردات گاز طبیعی چین شامل LNG و واردات از طریق خط لوله در دسامبر ۹.۴۵ میلیون تن بود که سومین رکورد بالای ماهانه بود.

با خرید چشمگیری که چین در دسامبر داشت، برای دومین ماه متوالی از ژاپن به عنوان بزرگترین واردکننده LNG جهان سبقت گرفت.

واردات گاز چین در سال ۲۰۱۹ به میزان ۶.۹ درصد رشد کرد و به ۹۶.۵۶ میلیون تن رسید با این حال کمتر از نرخ ۳۱.۹ درصد در سال ۲۰۱۸ بود.

بر اساس گزارش رویترز، رشد مصرف گاز چین در سال میلادی گذشته که در پی کندی رشد اقتصادی و رشد تولید داخلی گاز، پکن روند اجرای برنامه سوئیچ از زغال سنگ به گاز را آهسته کرد، کند شد.

 

اخبار نفت و گاز | اخبار نفتی | اخبار نفت جهان | اخبار نفت ایران | اخبار انرژی | اخبار پتروشیمی | اخبار نفت | اخبار گاز | جدیدترین اخبار نفت | جدیدترین اخبار گاز

مقالات دیگر...

پر خواننده ترین اخبار