نفت

این روزها که ادعای اجرایی شدن تعهدات اینستکس در کانال اروپا در قبال ایران مطرح است، دولت انگلیس در اقدامی خلاف قواعد بین‌المللی، یک نفتکش ایرانی با نام «گریس 1» را در کانال دیگر یعنی تنگه جبل‌الطارق توقیف کرد.

گاردین هم این روایت را تایید کرده و نوشته است: «وزارت خارجه انگلیس در چند روز گذشته با یک معضل روبرو شده بود و می‌دانست که اگر آنطور که ایالات متحده درخواست کرده، این کشتی را توقیف کند، تهران را که به شدت در پی صادرات نفت است، عمیقاً خشمگین می‌کند»

این گزارش سپس نوشته است که مقام‌های انگلیسی توقیف این کشتی را «وظیفه اخلاقی و قانونی» خود برای اجرای تحریم‌های اتحادیه اروپا علیه سوریه توصیف کرده‌اند.

این ادعا در حالی مطرح می‌شود که تحریم‌های اتحادیه اروپا صرفاً برای کشورهای عضو این اتحادیه لازم‌الاجرا است و نفتکش ایرانی از آب‌های بین‌المللی در حال گذر بوده و ایران نیز عضو اتحادیه اروپا نیست که بخواهد تحریم‌های این اتحادیه را اجرا کند.

به گزارش انرژی پست ۲۴ به نقل از گاردین: «انگلستان تأکید دارد که با تلاش ایران برای افزایش صادرات نفت هیچ مخالفتی ندارد، اما تنها مادامی که این کشور با فروش محصولاتش تحریم‌های اتحادیه اروپا را نقض نکند» همچنین رأی الیوم در مطلبی با اشاره به توقیف نفتکش از سوی نیروی دریایی انگلیس آورده است: ۳۰۰ هزار بشکه از نفت ایران روزانه به چین می‌رود و در حال زیاد شدن است اما آمریکا و انگلیس نمی‌توانند مانع نفتکش‌های چینی شوند و در آینده نزدیک نمی‌توانند مانع نفتکش‌های ترکیه‌ای، هندی و حتی اروپایی شوند زیرا تبعاتی به دنبال دارد. اگر انگلیس این کشتی را به خاطر محموله سلاح توقیف می‌کرد، قابل فهم بود اما اینکه نفتکش را به خاطر اینکه محموله نفتی برای بیش از ۱۷ میلیون سوری که از بحران سوخت رنج می‌برند و صف‌های چند کیلومتری در مقابل پمپ بنزین‌ها به این دلیل ایجاد شده است، توقیف کرده اند با همه ارزشهای انسانی و حقوق بشری در تضاد است.

در نتیجه جستجوها درباره نفت‌کش توقیف‌شده نشان می دهد که «گریس ١» متعلق به یک شرکت روسی به نام Russian Titan Shipping Line  است که محل ثبت آن در امارات است. گریس ١ که نفت ایران را حمل می‌کرده روز پنج شنبه از آب‌های سرزمینی کشور جبل­الطارق که تحت نظر دولت انگلستان است، عبور می­کرده است. نیروهای انگلیس با بازرسی این کشتی و ملاحظه بارنامه و مدارک آن، کشتی را توقیف می‌کنند که به گفته کارشناسان و متخصصین این اقدام آن‌ها، یک اقدام سیاسی است و شامل قوانین بین‌المللی دریانوردی نمی‌شود.

به این ترتیب توقیف نفتکش «گریس١» علاوه بر اینکه رویدادی دیگر در مجموعه تنش‌های میان ایران و آمریکاست، ممکن است به پیچیدگی‌های ناشی از اختلافات انگلیس و اتحادیه اروپا نیز مرتبط شود.

قرار است انگلیس تا چهار ماه دیگر از اتحادیه اروپا خارج شود و چهره‌های ارشد حزب محافظه‌کار حاکم نشان داده‌اند که در فاصله گرفتن از اروپا مایل به نزدیک شدن به آمریکا هستند. با توجه به وضعیت آشفته سیاست داخلی انگلیس پس از افتضاح برگزیت، توقیف نفتکش ایران از سوی انگلیس اقدامی است موذیانه در مسیر مسابقه برای کسب رضایت ترامپ و اجرای سیاست تیم  B (بنیامین نتانیاهو، جان بولتن، بن سلمان و بن زاید) جهت تحریک ایران جهت اتخاذ عکس‌العمل شتاب آلود، بی‌اعتبار سازی ساز و کار اینستکس و تحقیر اروپاییان، قراردادن اروپاییان در وضعیت تعارض در اجرای تحریم سوریه از سوی آنان البته به درخواست امریکا و نه اتحادیه اروپا و د انتها درگیر کردن ایران با یک مساله بین‌المللی در آستانه اجرای مرحله دوم سیاست کاهش تعهدهای ایران در برجام.

قاعدتا ایران تمام اقدام‌های حقوقی بین‌المللی را معمول و حق اقدام‌های امنیتی متقابل و به‌موقع را به تشخیص خود برای خود محفوظ خواهد داشت. ولی نکته مهم آن است که باید ایران هوشیار باشد تا در زمین ترامپ و انگلیس بازی نکند.

ایران می‌داند که صادرات نفتش هدف قرار گرفته است و هدف اقدامات تحریک­آمیز است از این رو اولویت تهران آزادی فوری نفتکش است به ویژه که انگلیس درباره سرنوشت نفتکش چیزی نگفته است که آیا آنرا به صاحب اصلیش برمی گرداند یا آنرا به طور کامل به چنگ خود در می آورد.

 

نویسنده: آیدین ریاضی

 

 

نفت | گاز | اخبار نفت | اخبار گاز | جدید ترین اخبار نفت | جدید ترین اخبار گاز | آخرین اخبار نفت | آخرین اخبار گاز | نفت خام

هند واردات نفت خام از آمریکا را بین نوامبر سال گذشته تا می سال جاری بیش از چهار برابر کرده چون تحریم های آمریکا علیه ایران خرید نفت ایران را تا حد قابل توجهی پایین آورده است.

به گزارش انرژی پست ۲۴ ، هند واردات نفت خام از آمریکا را بین نوامبر سال گذشته تا می سال جاری بیش از چهار برابر کرده چون تحریم های آمریکا علیه ایران خرید نفت ایران را تا حد قابل توجهی پایین آورده است. هند دومین خریدار بزرگ نفت ایران تا ماه گذشته بود.
طبق اطلاعات رفت و آمد نفتکش ها، رشد عرضه نفت آمریکا به هند به طرز قابل توجهی بالاتر از افزایش خرید نفت هند از تولیدکنندگان خاورمیانه است.
بین نوامبر 2018 و ماه می 2019، دوره‌ای که در آن آمریکا صنعت نفت ایران را تحریم کرد و به هشت کشور معافیتی 6 ماهه برای خرید از ایران داد، پالایشگاه‌های هند حدود 184هزار بشکه نفت در روز از آمریکا خریدند که فقط 40هزار بشکه نسبت به همین دوره در سال گذشته افزایش داشت.
از آغاز تحریم‌های آمریکا تا پایان معافیت‌های خریداران نفت ایران، واردات نفت هند از ایران 275هزار بشکه در روز کاهش یافت که نسبت به سال گذشته 48درصد پایین‌تر بود.
در دوره زمانی نوامبر تا می، خرید نفت هند از عربستان 11 درصد بالا رفت و به 804هزار بشکه در روز رسید و واردات نفت از امارات با افزایش 37درصدی 360هزار بشکه در روز ثبت شد. در حالی که هند 3.3درصد نفت کمتری از عراق خرید که معادل 1.01میلیون بشکه در روز بود.
گرچه مقدار واردات هند از آمریکا در مقایسه با عرضه‌کنندگان سنتی هند در خاورمیانه بسیار پایین بود، ولی رشد واردات از آمریکا جلوی افزایش واردات از خاورمیانه را گرفت. قیمت فروش نفت آرامکو و سایر تولید‌کنندگان خاورمیانه بالاتر بود که باعث شد آمریکا بتواند نفت خود را به هند بفروشد.
آمریکا توانست تا حدی کمبود عرضه نفت ایران را جبران کند و قصد دارد فروش نفت خود را به هند افزایش دهد.
در اوایل همین ماه، مایک پمپئو وزیر امور خارجه آمریکا گفت که کشورش می‌خواهد گاز طبیعی مایع و نفت خام بیشتری به هند بفرستد.
پمپئو» در نشست تجاری هند و آمریکا در 12 ژوئن گفت: «این اقدامات یک استقلال متنوع با هزینه‌ای معقول به هند می دهد تا مجبور نباشد برای تأمین انرژی مورد نیازش به «رژیم‌های مختلفی مثل ایران و ونزوئلا وابسته باشد».

منبع : تسنیم

 

اخبار نفت و گاز | اخبار نفتی | اخبار نفت جهان | اخبار نفت ایران | اخبار انرژی | اخبار پتروشیمی | اخبار انرژی | اخبار نفت | اخبار گاز | جدید ترین اخبار نفت | جدید ترین اخبار گاز


با افزایش تنش های بین ایران و آمریکا که قیمت نفت خام ، هزینه حمل و نقل و بیمه نفتکش ها را بالا برده ، هند مذاکرات دیپلماتیک با تولیدکنندگان بزرگ نفت را آغاز می‌کند.
به گزارش انرژی پست ۲۴ ، با افزایش تنش های بین ایران و آمریکا که قیمت نفت خام ، هزینه حمل و نقل و بیمه نفتکش ها را بالا برده ، هند مذاکرات دیپلماتیک با تولیدکنندگان بزرگ نفت را آغاز می‌کند.
در حالی که از زمان وضع دوباره تحریم ها علیه ایران در سال گذشته، تنش‌ها افزایش یافته، حملات اخیر به نفتکش ها در خلیج فارس و هدف قرار گرفتن یک پهپاد آمریکایی توسط ایران این تنش‌ها را شدیدتر کرده است.
طی فقط دو هفته، «دارمندرا پرادهان» وزیر نفت هند با «ریک پری» وزیر انرژی آمریکا ، «یوری تروتنف» معاون نخست‌وزیر روسیه، « سلطان احمد الجابر» وزیر اماراتی و« خالد الفالح » وزیر انرژی عربستان در مورد وضعیت ژئوپلتیکی منطقه و تأثیر آن بر قیمت نفت گفتگو کرده است. او از آنها برای حفظ قیمت نفت در یک سطح منطقی کمک خواست. برای هند که 84 درصد نیازهای نفتی خود را وارد می‌کند ، هر گونه احتمال عرضه پایین نفت مخرب است. قیمت نفت به خاطر درگیری ایران و آمریکا طی یک هفته 5 درصد افزایش یافت.
« ونکاتش»، مدیرعامل شرکت پالایشی و پتروشیمی مانگالور گفت:« ما به دقت قیمت نفت را کنترل می‌کنیم. فعلا عرضه نفت مشکلی ندارد و تاثیری بر هزینه بیمه و حمل و نقل نگذاشته است».
یک مدیر صنعتی دیگر گفت:« اگر این تنش‌ها ادامه یابد، هزینه حمل و نقل و بیمه افزایش می‌یابد . ریسک این کار بالاست و به زودی مالکان نفتکش ها و بیمه گرها قیمت ها را بالا می برند».
نیروی دریایی هند از کشتی‌ها و هواپیماهای جنگی برای تامین امنیت نفتکش هایی که از خلیج فارس به سمت هند می‌روند استفاده می‌کند. سخت است با یک یا دو کشتی جنگی امنیت تمام محموله‌های نفتی به سمت هند را تامین کرد ولی می تواند عاملی بازدارنده برای هر کسی باشد که قصد خرابکاری دارد.
وی گفت:« احتمال جنگ ایران و آمریکا کم است چون هیچ کدام از دو طرف این جنگ را نمی خواهند».

 

 

منبع : تسنیم

 

اخبار نفت و گاز | اخبار نفتی | اخبار نفت جهان | اخبار نفت ایران | اخبار انرژی | اخبار پتروشیمی | اخبار انرژی | اخبار نفت | اخبار گاز | جدید ترین اخبار نفت | جدید ترین اخبار گاز

دو رویداد مهم طی دو هفته آینده قیمت نفت را در نیمه دوم سال جاری تعیین می‌کند؛ یکی از این وقایع در وین اتفاق می‌افتد و یکی در ژاپن.

به گزارش انرژی پست ۲۴، دو رویداد مهم طی دو هفته آینده قیمت نفت را در نیمه دوم سال جاری تعیین می‌کند؛ یکی از این وقایع در وین اتفاق می‌افتد و یکی در ژاپن.

دونالد ترامپ در حاشیه اجلاس جی 20 هفته آینده در اوساکای ژاپن با «شی جین پینگ»، رئیس جمهور چین دیدار می‌کند. سلامت اقتصاد جهان در گروی این دیدار است.

هر دوی این رؤسای جمهور، نیروهای قدرتمندی دارند که آنها را در دو جهت مخالف می‌کشند، از یک طرف هر دو در داخل رأی‌ دهندگانی دارند که مخالف عقب‌ نشینی در جنگ تجاری هستند. هیچ کدام نمی‌خواهند بازنده باشند. در پکن، شی تحت فشار زیادی قرار دارد. معترضان در هنگ‌کنگ جایی برای خطا باقی نگذاشته‌ اند و به‌ نظر می‌رسد تسلیم شدن در برابر ترامپ برای شی بسیار مخرب باشد.

ولی هر دو تحت فشار برای پایان دادن به جنگ تجاری هم قرار دارند. ترامپ انتخابات ریاست جمهوری را در پیش دارد و کشاورزی کشورش به‌خاطر عوارض وضع‌شده آسیب دیده است. اقتصاد چین هم به‌شدت به‌خاطر عوارض آمریکا ضربه خورده است و شی می‌خواهد به یک توافق برسند.

خطرات زیادی وجود دارد، اقتصاد جهان رو به کند شدن است، اطلاعات تولید کارخانه‌ای ضعیف هستند. بازار خودرو به‌شدت سقوط کرده و نرخ تجارت در جهان بسیار پایین آمده است. اگر مذاکرات شکست بخورند و آمریکا و چین تصمیم بگیرند با وضع عوارض بیشتر فشار را افزایش دهند، احتمال یک رکود تمام‌عیار وجود دارد.

بانک مریل لینچ آمریکا پیش‌بینی کرده رشد تقاضای نفت در 2019 تنها 0.93 میلیون بشکه در روز باشد و تأکید کرده شکست در مذاکرات تجاری اوضاع را بدتر می‌کند. این بانک طی یادداشتی اعلام کرد: «عوارض بیشتر رقم پیش‌بینی ما را پایین‌تر می‌آورد. تنش‌های تجاری بیشتر ریسک رکود اقتصاد جهان را بالاتر می‌برد».

رویداد دیگر اجلاس اوپک و متحدانش در وین است. پس از اختلاف بر سر تاریخ این اجلاس، این گروه تصمیم گرفته اول و دوم جولای در وین دیدار کند.

به‌نظر می‌رسد در این‌جا بی‌ثباتی کمتری وجود داشته باشد. افزایش اخیر قیمت نفت تصمیم‌گیری برای اتحاد اوپک و شرکایش را در وین راحت‌ تر می‌کند، چون آنها می‌خواهند کاهش تولید را ادامه دهند، احتمالاً در متعادل نگه داشتن بازار موفق خواهند بود.

استاندارد چارترد اعلام کرد: «‌پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهد اگر تولید اوپک در همین سطح باقی بماند، تقاضای نفت جهان بیشتر از عرضه جهانی آن خواهد بود».

منبع : تسنیم

 

اخبار نفت و گاز | اخبار نفتی | اخبار نفت جهان | اخبار نفت ایران | اخبار انرژی | اخبار پتروشیمی | اخبار انرژی | اخبار نفت | اخبار گاز | جدید ترین اخبار نفت | جدید ترین اخبار گاز

به گزارش انرژی پست 24، تمدید توافقنامه ­ی عرضه­ ی نفت «اوپک پلاس» آینده­ ی نامشخصی دارد. دلیل این امر، تنها تصمیم ایالات متحده در اواخر ماه آوریل مبنی بر پایان معافیت ­های عرضه­ ی نفت توسط ایران نیست؛ بلکه عدم ­اشتیاق روسیه (حداقل نسبت­ به ایده­ی این توافقنامه) نیز مزید بر علت شده است.

توافق کنونی مابین کشورهای عضو اوپک و تولیدکنندگان کلیدی غیرعضو مانند روسیه (که با نام «اوپک پلاس» شناخته می­شوند) به مدت 6 ماه و تا اواخر ژوئن 2019 ادامه خواهد داشت. بنا بر این توافق، تولید نفت ب­منظور حمایت از قیمت آن به میزان 2/1 میلیون بشکه در روز کاهش یافته و در صورت لزوم، برای نیمه ­ی دوم سال نیز تمدید شود.

کشورهای عضو اوپک دو سوم کاهش میزان تولید نفت را تقبل کرده و از آن طرف، روسیه نیز موافقت خود را با کاهش تولید 228 هزار بشکه در روز از اکتبر 2018  اعلام کرده است. البته در ماه مارس، وزیر انرژی روسیه الکساندر نوواک اذعان داشت که میزان کاهش عرضه­ ی نفت توسط روسیه، تنها 140 هزار بشکه در روز بوده و با این اظهارات شبهات ایجاد شده پیرامون دستیابی به کاهش عرضه­ ی نوید داده شده را افزایش داد.

عدم اطمینان

اظهارات هفته­ های اخیر رهبران روسیه پیرامون تمدید احتمالی این توافق بسیار مبهم بوده و باعث افزایش ابهامات پیرامون ادامه­ ی مشارکت این کشور در این معاهده شده است.

ولادمیر پوتین رئیس جمهور روسیه در اجلاس بین­ المللی قطبی (آرکتیک) که در اوایل ماه آوریل در سنت پترزبورگ برگزار شد، گفت: با وجود اینکه روسیه آماده­ ادامه همکاری با اوپک است ولی پیرامون ادامه­ ی کاهش تولید مطمئن نیست. جلسه­ ی احتمالی پیرامون تمدید این توافق در ماه ژوئن برگزار خواهد شد. همچنین نواک گفت: اگر در نیمه ­ی دوم سال بازار در تعادل باشد، دیگر نیازی به تمدید این توافق وجود نخواهد داشت.

ولادمیر پوتین همچنین اذعان داشت که علاقه ­ای به افزایش غیرقابل کنترل بهای نفت ندارد؛ زیرا شرکت­های نفتی روسی آسیب خواهند دید.

منفعت بردن

با وجود قیمت بالای نفت که ناشی از توافق بر سر تعیین سقف تولید توسط کشورهای عضو گروه اوپک پلاس است، شرکت­های روسی عموماً عملکرد قابل ­قبولی در این بازار داشته ­اند. افزایش قیمت نفت موجب افزایش 2/38 درصدی ارزش صادرات نفتی روسیه و رسیدن آن به مقدار 05/129 میلیارد دلار در سال 2018 شد؛ در حالی که براساس اطلاعات ارائه­ شده توسط رسانه ­های محلی، حجم صادرات این کشور تنها 9/2 درصد افزایش یافته است. تولید سالانه ­ی نفت روسیه در سال 2018 به میزان میانگین 16/11 میلیون بشکه در روز افزایش یافت؛ درحالی که این مقدار در سال گذشته بالغ بر 98/10 میلیون بشکه در روز بوده است که هر دو مقدار بیشترین مقادیر متناظر پس از فروپاشی شوروی سابق هستند.

تعدادی از شرکت های روسی، از جمله روس‌نفت، مراتب نگرانی خود را از ادامه­ ی تعیین سقف عرضه و تاثیر مخرب آن بر توسعه­ های درنظر گرفته­ شده در راستای رنسانس نفتی، ابراز داشته ­اند. الکسی کالچف، تحلیل­گر شرکت سرمایه گذاری فینام (واقع در مسکو) گفت: در دیدگاه اقتصادی تولیدکنندگان نفت روسیه، حجم تولید به اندازه­ی قیمت نفت حائز اهمیت است.

تولید نفت روسیه در سال 2019، تحت تاثیر تحولات نفتی جدید می تواند به حدود 2/11 میلیون بشکه در روز افزایش یابد. این مقدار تا سال 2022 به میزان 25/11 میلیون بشکه در روز افزایش یافته و پس از آن در سال 2024، با تهی شدن ذخایر نفتی موجود در غرب سیبری، اورال و منطقه ولگا (بر اساس مدل ارائه ­شده توسط وزارت توسعه­ی اقتصادی روسیه) به کمتر از 2/11 میلیون بشکه در روز کاهش می­یابد. شرکت ­های روسی نمی­خواهند پروژه­ هایی که برای جبران این کاهش درنظر گرفته شده را به تعویق اندازند.

در عین حال، ارزان بودن هزینه تولید نفت روسیه این امکان را برای تولیدکنندگان فراهم می­ سازد که برخلاف برخی اعضای اوپک، سود خود را در قیمت­ های پایین­تر نیز حفظ­ کنند. کالچف می­گوید: این بدان معناست که آن­ها لزوماً خواستار قیمت بالای نفت جهت رونق مبادلات خود نیستند.

روسیه همچنان می­تواند تنها با انگیزه­ ی ایجاد یک جبهه متحد با عربستان سعودی و دیگران در رقابت با صادرات نفتی آمریکا، به کاهش­ عرضه ی آتی «اوپک پلاس» تن دهد. اگرچه، تصمیم آمریکا بر پایان دادن به معافیت­های نفتی ایران برای کشورهای چین، هند، ژاپن، کره­ جنوبی و سایرین در اوایل ماه می، مقاومت تمامی کشورهای عضو «اوپک پلاس»، از جمله عربستان را در مقابل تعیین سقف عرضه خواهد سنجید.

پایان معافیت­ ها منجر به تضعیف حضور نفت ایران در بازار نفت شده و تقاضای نفت را از هر منبع دیگری افزایش می­دهد. در واقع، بخشی از علل به وجود آمدن این توافق، جلوگیری از تاثیر عرضه ­ی بیش از حد انتظار نفت ایران (ناشی از معافیت­ های نفتی اعمال­ شده توسط آمریکا) بوده ­است.

خالد الفالح، وزیر انرژی عربستان سعودی در پاسخ به اتمام معافیت­ های نفتی ایران، در اواخر ماه آوریل گفت: عربستان سعودی اجازه نخواهد داد که بازار نفت ناپایدار شود ولی این لزوماً بدین معنا نیست که عرضه­ ی نفت فوراً افزایش یابد.

با عدم اطمینان روسیه و عربستان سعودی به لزوم ادامه ­ی تعیین سقف عرضه­ ی نفت در ماه­ های آتی، تمدید توافق­نامه­ ی «اوپک ­پلاس» دور از انتظار است.

 

اخبار نفت و گاز | اخبار نفتی | اخبار نفت جهان | اخبار نفت ایران | اخبار انرژی | اخبار پتروشیمی | اخبار انرژی | اخبار نفت | اخبار گاز | جدید ترین اخبار نفت | جدید ترین اخبار گاز

به گزارش انرژی پست 24 به نقل از جان کمپ، تحلیلگر بازار رویترز شاخص قیمت نفت خام برنت در سال جاری نشان می‌ دهد که بازار نفت با کمبود عرضه مواجه است، برخلاف افزایش اخیر در موجودی نفت خام آمریکا که قیمت‌ های نقطه ‌ای نفت را در دو روز اخیر به شیب تندی برده است.

به گفته ی جان کمپ اگر چه میزان موجودی نفت خام تجاری آمریکا در هفته‌ های گذشته افزایش یافته است، اما به نسبت این دوره زمان از سال بازدهی کمتری دارند، این در حالی است پالایشگاه‌های ایالات متحده آمریکا عملیات تعمیر و نگهداری سنگینی را در فصل بهار پیش گرفته‌اند تا برای تامین سوخت در پاییز و زمستان سال 2019 آماده باشند.

قیمت نفت در پنجشنبه به پایین‌ترین میزان خود در ماه رسید پس از اینکه اطلاعات دولت ایالات متحده در چهارشنبه نشان داد موجودی نفت خام کنونی رکورد موجودی در ماه ستپامبر 2017 که آن زمان به بیشترین میزان خود رسیده است را شکست.

تحلیل ها و توصیف‌های بازار، افزایش موجودی‌های نفت و همچنین رکورد بالای تولید نفت خام ایالات متحده را نشان می‌دهد که بازار به خوبی تأمین خواهد شد.

با این حال، شاخص قیمت نفت خام برنت در حال حاضر در شیب تند وارونه است. به سخنی دیگر از بازار  درچنین وضعیتی  است که در آن قیمت‌های ماه بعد نفت، در مقایسه با قیمت‌های بالاتر آتی، در بهترین نحو معامله می‌شود. این واقعیت نشانگر بازاری فشرده و کمبود عرضه در آن است.

بنا به سخنان کمپ، قیمت‌های پیش‌بینی شده بین ماه جولای تا دسامبر، وارونگی بیش از 2.70 دلار به ازای هر بشکه در مبادلات را نشان می‌دهد و انتظالر می رود که بازار، در نیمه دوم سال 2019، بسیار فشرده خواهد شد و معامله گران با کمبود عرضه مواجه دست و پنچه نرم خواهند کرد.

کمپ بر این باور است که، وقتی که عملیات تعمیر و نگهداری پالایشگاه‌های ایلات متحده تمام شود و چرخه تولید آنها با تمام ظرفیت‌ها بعد از فصل تابستان شروع شود، کاهش سریع موجودی نفت خام امری بدیهی است و بازاری به سوی فشردگی بیشتر سوق داده می شود. مگر آنکه درخواست رو به زوال نفت پیش بیاید و یا عربستان سعودی به شکل قابل توجهی تولید نفت را بالا ببرد.

 

نفت | گاز | اخبار نفت | اخبار گاز | جدید ترین اخبار نفت | جدید ترین اخبار گاز | آخرین اخبار نفت | آخرین اخبار گاز | نفت خام

به گزارش انرژی پست 24 به نقل از رویترز با استناد به اطلاعات مربوط به حمل ‌و ‌نقل و تجارت خود گزارش داد که علیرغم تشدید شرایط در ونزوئلا صادرات نفت این کشور با میانگین 1.06 میلیون بشکه در روز به طرز شگفت‌انگیزی در ماه آوریل پایدار ماند.

ارسال نفت خام ونزوئلا به چین و همچنین روانه شدن محموله‌های نفت به هند در طول ماه اخیر افزایش یافت. جریان ارسال نفت از ونزوئلا به کوبا علیرغم تلاش‌های اپوزیسیون برای توقف این جریانات ادامه پیدا کرد.

چین حدود یک‌ سوم کل صادرات نفت ونزوئلا را با 337 هزار بشکه در روز، هند 27 درصد و اروپا  هم یک‌ دهم کل صادرات نفت  ونزوئلا را دریافت می‌کنند. 

با این وجود خبرگزاری رویترز یادآور شد که با کاهش بیشتر صادرات نفت به ایالات متحده شرایط در این ماه تغییر خواهد کرد. به نظر می‌رسد تنها دلیل عدم تغییر شرایط مهلت اضافی است که واشنگتن به واردکنندگان آمریکایی نفت خام ونزوئلا داده تا تجارت خود با شرکت دولتی PDVSA را خاتمه دهند. آخرین مهلت برای اتمام تجارت با این شرکت 28 آوریل بود.

بنا بر اطلاعات و اسناد شرکتی رویترز برنامه بارگیری‌های شرکت PDVSA در ماه می کم‌تراکم بوده اما ارسال نفت به چین و کوبا و همچنین روسیه به احتمال زیاد ادامه خواهد یافت. در واقع ونزوئلا قرض خود را با چین و روسیه با نفت خام تسویه می کند. 

صادرات نفت ونزوئلا در ماه فوریه با اعمال سخت‌ ترین تحریم‌ها از سوی ایالات متحده که از یک ماه قبل‌تر کاراکاس و به طور ویژه PDVSA را نشانه گرفته بودند 40 درصد کاهش یافت. با این وجود از آن زمان به بعد آنها به طور ثابت حدود 1 میلیون بشکه در روز صادر می‌کنند. در عین حال با تداوم کاهش تولید PDVSA ذخایر نفتی 3.8 میلیون بشکه سقوط کرده‌اند. بنابر اطلاعات Kpler تا این تاریخ موجودی نفت خام ونزوئلا حدود 32 میلیون بشکه است.

در این میان تلاش‌های ستیزه‌جویانه‌ی «خوان گوایدو» برای سرنگون کردن دولت «نیکلاس مادورو» ادامه دارد. علیرغم درخواست‌های مکرر وی برای اعتراضات و اعتصابات در سراسر کشور و تلاش او در جهت انجام کودتای نظامی در ابتدای این هفته، به جز افزایش خشونت در طول اعتراضات و اعتراضات متقابل سازماندهی‌شده توسط دولت شرایط تغییر نکرده است. بسیاری ارتش را کلید تغییر رژیم در ونزوئلا می دانند، که البته تاکنون به نظر می‌رسد به مادورو وفادار مانده است.

 

نفت | گاز | اخبار نفت | اخبار گاز | جدید ترین اخبار نفت | جدید ترین اخبار گاز | آخرین اخبار نفت | آخرین اخبار گاز | نفت خام

گاهی اوقات شایعاتی در یک بازار، به ویژه در بازاری به بی‌ثباتی بازار نفت، می‌تواند مشکل‌سازتر از به حقیقت پیوستن خود آن شایعات باشد. در موارد دیگر، عکس این قضیه صادق است و پیش‌بینی آن که هر مورد به کدام یک از این دو سرنوشت ختم خواهد شد، دشوار است. در آخرین گمانه‌زنی‌هایی که به تغییر مسیر احتمالی روسیه از برنامه خود برای ادامه همکاری با کشورهای اوپک و برخی دیگر از کشورهای غیر اوپک مبنی بر کاهش تولید که سال گذشته مورد توافق قرار گرفت، اشاره دارد، احتمال وقوع حالت اول بیشتر است، اما نادیده گرفتن تهدیدات کشور به طور کلی برای سرمایه‌گذاران نیز ناعاقلانه خواهد بود. با این همه، با آن که بازگشت روسیه می‌تواند امروز توسط بازارهای جهانی نفت جذب شود، اما حرکت حقیقی کشور برای رقابت با ایالات متحده، مشکلات بسیاری را برای همه طرف‌ها به وجود خواهد آورد که نه‌تنها ایالات متحده، بلکه کشورهای دیگر را نیز دربر می‌گیرد.

تهدید روسیه

وزیر دارایی روسیه، آنتون سیلوانوف، در یک بیانیه عمومی که در اوایل ماه جاری ارائه شد، اعلام کرد که روسیه ممکن است استراتژی خود را از همکاری با اوپک برای کاهش تولید که خود عامل جبران قیمت نفت خام است، به رقابت با ایالات متحده برسر سهم بازار تغییر دهد. او اینگونه اظهار داشت: «یک دو راهی وجود دارد. ما درمورد اوپک چه باید بکنیم؟ آیا باید بازاری را که توسط آمریکایی ها اشغال شده است، از دست بدهیم یا توافق را ترک کنیم؟»

استدلال سیلوانوف این است که درصورت رقابت با نفت خام ایالات متحده، به جای اجازه دادن به آن که به رشد خود ادامه دهد، سرمایه‌گذاری در این صنعت کاهش خواهد یافت، تولیدات شرکت‌های آمریکایی سقوط خواهد کرد و پس از احتمالاً یک سال، با قیمت‌هایی در حدود 40 دلار، روسیه سهم بیشتری از بازار جهانی را از آن خود خواهد کرد. اگر این استراتژی عملی بود، در واقع برای روسیه و هر کشور دیگری با نفت خام ارزانتر مانند کشورهای کلیدی اوپک کاملاً جذاب به نظر میآمد. اما تنها یک مشکل وجود دارد: این استراتژی قبلاً امتحان شده و شکست خورده است.

اگر یک سیل واقعی یا حتی یک عدم تعادل کوچک (برای مثال، ‌ده‌ها هزار بشکه در روز) توسط روسیه یا هر کشور دیگری در بازار به وقوع بپیوندد، می‌تواند منجر به یک ناپایداری بزرگ نفتی شود، مانند اتفاقی که پس از تلاش اوپک و روسیه برای از میان بردن صنایع شیل در اواخر سال 2014 رخ داد. در آن زمان، تا اوایل سال 2016، قیمت‌ها از بیش از 100 دلار به ازای هر بشکه به کمتر از 30 دلار به ازای هر بشکه سقوط کرد. در نتیجه، تولید نفت در ایالات متحده به‌شدت افت کرد و از 9٫610 میلیون بشکه در روز در هفته اول ژوئن 2015 به 8٫428 میلیون بشکه در روزدر هفته اول ژوئیه 2016 (با استفاده از برآوردهای هفتگی ارائه‌شده توسط اداره اطلاعات انرژی، EIA) کاهش یافت.

مشکلات به وجود آمده توسط بازیگران بازار، تقریباً بی‌سابقه بود. زمانی که عربستان سعودی، روسیه و کشورهای دیگر با عرضه بیش از حد، ضربه سنگینی به بازار وارد کردند، چندین شرکت اکتشاف و تولید نفت و گاز در ایالات متحده ورشکسته شدند، اما این مشکلات در یک مسیر یک‌طرفه قرار نداشت. تقریباً تمام اعضای اوپک در نتیجه این استراتژی متضرر شدند و درنهایت ضعیف‌ترین کشورها از لحاظ اقتصادی مانند ونزوئلا و ایران، خواهان رسیدن به یک توافق برای کاهش تولید شدند. از آن زمان، قیمت نفت افزایش یافته است، به‌طوری که زمانی که این متن را می‌نویسم، قیمت WTI به 65 دلار به ازای هر بشکه و قیمت برنت به حدود 72 دلار به ازای هر بشکه نزدیک شده است.

البته این مسیر هزینه هم داشت: تولید اوپک امروز در کمترین میزان چند سال گذشته است، به طوری که به سختی در  بالای 30 میلیون بشکه در روز شناور است، و ایالات متحده با انتقام بازگشته است. تولید ایالات متحده، با استفاده از برآوردهای هفتگی، در حدود 12٫2 میلیون بشکه در روز است (هرچند آخرین نمودار هفتگی افت به 12٫1 میلیون بشکه در روز را نشان داد) که 2٫59 میلیون بشکه بیشتر از مقدار اوج در سال 2015 و 3٫77 میلیون بشکه بالاتر از محاسبات ژوئیه 2016 است. برخی از کاهش‌های تولید اوپک ناشی از عوامل دیگری مانند اقتصاد عملاً فروپاشیده ونزوئلا و تحریم‌های مجدداً اعمال‌شده بر ایران بوده است، اما این نیز واقعیت دارد که اگر این تحولات رخ نمی‌داد، تولید عربستان سعودی تا این اندازه کاهش نمی‌یافت. این اتفاق برای کشورهای دیگر عضو اوپک هم صادق است.

فاجعه‌آمیز ... شاید

اگر روسیه تصمیم به رقابت با ایالات متحده بر سر سهم بازار داشت، می توانست واقعاً برای ایالات متحده و سایر کشورهای اصلی تولیدکننده نفت فاجعه آمیز باشد. اما در نهایت این نحوه رقابت آنهاست که نتیجه را تعیین می کند. اگر روسیه واقعاً قصد دارد بازار را با نفت خام غرق کند، با این هدف که یک بار دیگر تولید ایالات متحده را کاهش دهد، آنها می توانند در کوتاه مدت موفق شوند، اما همانطور که شاهد افزایش هزینه های سربه‌سر در طی آخرین تلاش برای از بین بردن شیل بودیم، احتمالاً این امر خیلی بیشتر از یک سالی که سیلوانوف به آن اشاره کرد، طول خواهد کشید. به احتمال زیاد، با قیمت نفت خام به مراتب کمتر از 30 دلار برای هر بشکه، شکست دادن شیل به چند سال زمان نیاز دارد. هیچ برآوردی از خروجی بالقوه روسیه تحت چنین راهبردی ارائه نشده است، اما باید دید آنها تولید 13 میلیون بشکه نفت با قیمت 30 دلار را انتخاب می‌کنند یا شرایط فعلی را حفظ کرده و 11٫2 میلیون بشکه در روز به قیمت 70 دلار تولید خواهند کرد. در روش ارزان قیمت، میزان درآمد تنها 390 میلیون دلار در روز خواهد بود. اما در صورت فروش نفت به قیمت 70 دلار با تولید کمتر، این رقم 784 میلیون دلار خواهد بود که تقریباً دو برابر درآمد نفت خام به قیمت 30 دلار است.

هر تعداد از این نظریه‌ها می‌تواند در این مقاله ذکر شود، اما همه آنها نتیجه یکسانی خواهند داشت: عرضه زیاد به بازار وحشتناک است، حال آن که تطبیق با شیل به‌ گونه‌ای که تولید آن با افزایش سالانه در تقاضای جهانی تقریباً همگام شود، حتی به قیمت از دست دادن سهم بازار بهینه است. این گفته به این معنا نیست که روسیه نمی‌تواند سهم خود را از بازار داشته باشد.

همان‌طور که می‌بینید، در حالی که یک جنگ واقعی قیمت در گذشته شکست خورده است و دوباره شکست خواهد خورد، به نظر می‌رسد امکان مقداری تغییر در فرضیات وجود دارد. حتی اگر فرض کنیم کشورهای مشکل‌دار اوپک میزان تولید خود را همسطح با مقداری که در مارس بوده ببینند و تمام تولید اوپک به میزان 30٫02 میلیون بشکه در روز باقی بماند، همانند آن‌چه در ماه مارس وجود داشت، تقاضا در سال جاری در مقیاس جهانی به اندازه کافی بزرگ خواهد بود که حتی با افزایش تولید ایالات متحده، از عرضه پیشی بگیرد، و کشورهای «سازمان همکاری و توسعه اقتصادی» (OECD) بین 59.17 میلیون تا 90.98 میلیون بشکه از محدوده مازاد فاصله داشته باشند.

آن‌چه که در این‌باره واقعاً قابل‌توجه است، این است که در واقع فرض بر این است که تولید نفت روسیه به طور متوسط 11٫54 میلیون بشکه در روز است که از 11٫35 میلیون بشکه در روز در سال گذشته بیشتر است. این میزان به‌مراتب بیشتر از حدود 11٫2 میلیون بشکه در روز است که روسیه وعده داد تحت کاهش تولید فعلی خود به آن پایبند بماند. به طور خلاصه، حتی اگر روسیه تولید خود را از سطح وعده داده شده خود به آنچه که اوپک پیشنهاد می‌کند، افزایش دهد، این امر به هر حال برای سالی خواهد بود که ما شاهد کمبود احتمالی نفت هستیم و حتی فرض بر این است که برخی کشورهای دیگر اوپک مانند ونزوئلا، لیبی و ایران بیش از این کاهش تولید نخواهند داشت.

نتیجه

در حال حاضر، نارضایتی‌ هایی در بازار وجود دارد، اما به به اندازه‌ ای زیاد نیست که نگرانش باشند. اگر روسیه واقعاً می‌خواست (یا اگر تعدادی کشور دیگر واقعاً می‌خواستند)، می توانستند شیل ایالات متحده را به خاک بسپارند، اما این امر فوق‌العاده پرهزینه بوده و برای موفقیت به چندین سال زمان نیاز دارد. شاید بدترین چیز این است که این امر می‌تواند بهره‌وری را حتی بالاتر برده و منجر به یک نقطه سربه‌سر پایین‌تر برای شرکت‌هایی شود که از حملات جان سالم به در می‌برند. در هر حال، اگر این مسیر رقم بخورد، روسیه و سازمان همکاری و توسعه اقتصادی می‌دانند که این کار به نفع خود آنها نیست. حتی اگر سهم بازار از دست برود، در بازاری که تعادل کامل چند صد هزار بشکه در روز می‌تواند اثر جهانی چشمگیری داشته باشد، اثری که روسیه و اوپک در بلند مدت خواهند داشت، نسبت به وضعیتی که قبل از ظهور شیل داشتند، تغییر چندانی نخواهد کرد. بنابراین تا زمانی که عقلانیت و آرامش حاکم است و تصمیمات بهینه گرفته می‌شود، روسیه و اوپک از حرکت‌هایی که در این روند تنها به خودشان آسیب می‌زند، خودداری خواهند کرد.

 

نفت | گاز | اخبار نفت | اخبار گاز | جدید ترین اخبار نفت | جدید ترین اخبار گاز | آخرین اخبار نفت | آخرین اخبار گاز | نفت خام

 

ایالت متحده قرارداد معافیت را که به کشورها اجازه می‌داد که نفت خام ایران را خریداری کنند، منقضی اعلام کرد، این موضوع به عرضه کنندگان نفت در بازار نفتی کنونی، فشار بیشتری وارد می‌کند. این تصمیم هم چنین ممکن است معاهده‌ای را که اوپک و عرضه کنندگان هم پیمان از جمله روسیه به آن دست یافتند که تا انتهای ماه ژوئن فروش خود را برای حمایت از نفت و جلوگیری از تحریم محدود کنند، به خطر اندازد. تولید کنندگان همچنین ماه بعد ملاقاتی خواهند داشت تا بازار را ارزیابی کنند و مجدداً در ژوئن تصمیم خواهند گرفت که آیا فرآیند کاهش تولید نفت را افزایش دهند یا خیر. اولیویه جیکوب، مدیرکل «پتروماتریکس» در گزارشی نوشت: محدود کردن قابلیت‌های تولیدی ایران" در حال حاضر بازار رقابتی را به ویژه با خطرات عرضه موجود در لیبی و ونزوئلا، فشرده‌تر می‌سازد." جنگ‌های اخیر در لیبی، صادرات نفت این کشور را در معرض خطر قرار داده است و از طرفی دیگر صادرات ونزوئلا در میان بحران سیاسی کاهش پیدا کرده است.تصمیم ایالات متحده کار را برای اوپک و متحدانش در راستای حفظ نظام عرضه، سخت‌تر خواهد کرد. روسیه پیش از این اعلام کرده است که ممکن است پس از انقضا در ماه ژوئن، کاهش تولید ممکن است تمدید نگردد، و وزارت اقتصاد این کشور چشم اندازی 5 ساله دارد که تولید نفت خام و میعانات گازی در سال 2019 به میزان زیادی افزایش پیدا کند.توافقنامه کاهش تولید نفت توسط عربستان سعودی و پس از آنکه ایالات متحده در سال گذشته، با اعطای مجوز به صورت کورکورانه عمل کرد، امضا شد- تصمیمی که موجب افزایش فروش و تغییر در قیمت‌های نفت خام شد. از آن زمان، عربستان و روسیه ائتلافی با اصطلاح ائتلاف «اوپک پلاس» را در کاهش شدید تولیدات ایجاد کرده‌اند. با این حال اگر عربستان سعودی قصد دارد تولید خود را به سطح مشخصی برای جبران سهم ایران افزایش دهد، به سختی می‌تواند دیگران را متقاعد سازد که تولیدات خود را محدود کنند.

 

نفت | گاز | اخبار نفت | اخبار گاز | جدید ترین اخبار نفت | جدید ترین اخبار گاز | آخرین اخبار نفت | آخرین اخبار گاز | نفت خام

به گزارش انرژی پست ۲۴، ایران حدود یک دوجین از چاه­های نفتی خود را در خوزستان، در اثر سیل گسترده تعطیل می­کند، که این امر موجب کاهش 20  هزار بشکه ­ای تولید روزانه نفت خام می­شود.

شدیدترین سیل در 70 سال گذشته در ایران، که از ۲۸ اسفند آغاز شده، تاکنون حداقل 76 نفر کشته بر جای گذاشته و بیش از 220 هزار نفر را روانه پناهگاه­های اضطراری کرده و برآورد می­شود که 5/2 میلیارد دلار خسارت به جاده­ها، پل­ها، خانه­ها و مزارع وارد کرده باشد.

طبق اظهارات تورج دهقانی، رئیس شرکت مهندسی و توسعه نفت ایران (PEDEC) «در مناطق آبگرفته هورالعظیم نشت نفت وجود ندارد. ما در اقدامی پیشگیرانه 10 تا 12 چاه را بسته ­ایم تا از تخریب محیط زیست جلوگیری کنیم. تولید نفت این میدان بین 15 تا 20  هزار بشکه در روز کاهش یافته است. روز جمعه در رسانه ­ها در مورد کاهش تولید نفت میدان­ های نفتی آزادگان و یادواران در استان خوزستان گزارش داده شد. مقامات دولتی  اظهار دارند که سیل بر صادارت نفت خام تاثیری نخواهد گذاشت.

 

نفت | گاز | اخبار نفت | اخبار گاز | جدید ترین اخبار نفت | جدید ترین اخبار گاز | آخرین اخبار نفت | آخرین اخبار گاز | نفت خام

 به گزارش انرژی پست ۲۴، در روز دوشنبه به دلیل اخباری مبنی بر احتمال خارج شدن روسیه از تعهد کاهش تولید، افزایش بهای نفت با سقوط بهای نفت برنت به زیر 71 دلار به ازای یک بشکه متوقف شد.

این میزان کاهش یافته با فشار آوردن عرضه­ کنندگان جهانی محدود شد، همانطور که تولید ایران و ونزوئلا به دلیل نشانه­ هایی مبنی بر اینکه ایالات متحده تحریم ­ها را علیه این دو تولید­کننده ­ی اوپک شدت خواهد داد کاهش یافت.

نفت سنگین برنت در قیمت ۷۱.۱۵ دلار در ساعت جهانی 13:30، با ۴۰ سنت یا ۶ درصد کاهش لغزش زودتر به زیر 71 دلار به ازای هر بشکه رسید. بیشترین قیمت نفت برنت جمعه 12 نوامبر به ارزش ۷۱.۸۷ دلار بود.

بهای نفت نیمه سنگین تگزاس غربی ایالات متحده در ۴۹.۶۳ دلار به ازای هر بشکه، با کاهش ۴۰ سنتی یا ۶۶ درصدی همراه بود.

«ویرندرا چاهان» تحلیلگر نفتی شرکت خدمات مشاوره ای انرژی اسپکتس در سنگاپور با اشاره به تفاوت علائم از ایالات متحده و اوپک نسبت به عرضه در آینده اظهار داشت:" انتظار دارم نفت در یک محدوده ­ی نزدیک به 70 دلار در آن زمان مبادله شود."

چاهان ادامه داد:" شاخص ­های پیشرو در عرضه ی ایالات متحده نشان می­دهد که سطح فعالیت در حال افزایش است که این به افزایش سریع تولید در نیمه ی دوم سال کمک می­کند."

 او در همان زمان تصریح کرد:" زمزمه ­های مختلف از وزرای معاهده ­ی اوپک ­­پلاس (OPEC+) نشان می­دهد که موجودی این گروه مانند تابستان گذشته پیشگیرانه افزایش نخواهد یافت."

در ماه ژوئن، سازمان کشور­های صادر­کننده­ ی نفت و هم ­پیمانان آن گرد­­هم می­آیند تا در­باره­ی ادامه­ی تاخیر در عرضه تصمیم بگیرند. اوپک، روسیه و دیگر تولید­کنندگان، تولید خود را به مدت شش ماه از یکم ژانویه به رقم 2/1 میلیون بشکه در روز کاهش می­دهند.

عربستان سعودی، شدیدا کاهش تولید را در ­نظر گرفته اما ذخایر این گروه نشان می­دهد که اگر اختلالی در هر مکان ادامه یابد تولید از جولای افزایش می­یابد.

وزیر دارایی روسیه، آنتون سیلوانوف، آخر هفته اعلام کرد که احتمال دارد روسیه و اوپک به­ منظور رقابت با ایالات متحده برای سهم بازار تولید خود را افزایش دهند؛ اما این کار باعث کاهش بهای نفت به 40 دلار به ازای یک بشکه می­شود.

هفته­ ی پیش شرکت­ های نفتی ایالات متحده تعداد دکل­های عملیاتی را برای هفته ­ی دوم مرتبا افزایش داد.

از طرف دیگر روز جمعه رئیس شرکت ملی نفت لیبی هشدار داد که تجدید رقابت می­تواند تولید نفت سنگین را در این کشور متوقف کند.

تحریم ­های ایالات متحده علیه ونزوئلا سبب سقوط شدید تولید نفت این کشور شده­ است. تولید ایران نیز انتظار می­رود از ماه می به دلیل شدت گرفتن تحریم­ها توسط ایالات متحده دشوار­تر شود.

مریل لینچ، (به انگلیسی: Merrill Lynch) شرکت خدمات مالی آمریکایی، با ذکر ضعیف­ شدن دلار و افزایش تقاضا به خاطر تغییر قوانین در سوخت­های نیرو­­ی دریایی گفت:" تا آخر سال خطر افزایش قیمت نفت را مشاهده می­کنیم."

 

نفت | گاز | اخبار نفت | اخبار گاز | جدید ترین اخبار نفت | جدید ترین اخبار گاز | آخرین اخبار نفت | آخرین اخبار گاز | نفت خام

مقالات دیگر...

پر خواننده ترین اخبار