دانستنی پست

 

 

اخبار نفت و گاز | اخبار نفتی | اخبار نفت جهان | اخبار نفت ایران | اخبار انرژی | اخبار پتروشیمی | اخبار انرژی | اخبار نفت | اخبار گاز | جدید ترین اخبار نفت | جدید ترین اخبار گاز | اخبار انرژی

 

 

اخبار نفت و گاز | اخبار نفتی | اخبار نفت جهان | اخبار نفت ایران | اخبار انرژی | اخبار پتروشیمی | اخبار انرژی | اخبار نفت | اخبار گاز | جدید ترین اخبار نفت | جدید ترین اخبار گاز | اخبار انرژی

بنا به گزارش آژانس بین المللی انرژی، گاز طبیعی به اصلی ترین سوخت در ساختار انرژی اتحادیه اروپا تا سال ۲۰۲۵ با تنگ کردن جایگاه نفت تبدیل می شود. در سالهای اخیر گاز طبیعی ۲۵ درصد از مصرف کل انرژی در اروپا را تشکیل می دهد. در ادامه طبق پیش بینی ها در گزارش آژانس بین المللی انرژي تا سال ۲۰۳۵ سهم گاز طبیعی در ساختار اصلی انرژی از ۲۶ درصد تا ۳۰ درصد رشد می کند.

اما اتحادیه اروپا با کمبود حدود ۲۰۰ میلیارد مترمکعب گاز در سال تا سال ۲۰۳۵ در صورتیکه واردات افزایش پیدا نکند روبرو خواهد شد. واردات گاز طبیعی به اتحادیه اروپا از ۳۱۲ میلیارد مترمربع در سال ۲۰۰۷ به ۵۱۲ میلیارد مترمربع در سال ۲۰۳۰ افزایش خواهد یافت.

تا حدی این کمبود به دلیل کاهش استخراج گاز در اتحادیه اروپا و تا حدی مربوط به سیاست اتحادیه اروپا به تشویق استفاده بیشتر از گاز طبیعی است. اولا، با سوزاندن گاز میزان کمتری دی اکسید کربن در هوا در مقایسه با دیگر سوخت های فسیلی آزاد می شود، ثانیا، گاز بطور ایده آل مکملی است برای انرژی های تجدیدپذیر که نمی توانند همیشه جوابگوی نیازهای انرژی باشند.

پروژه نورد استریم با قدرت انتقال ۵۵ میلیارد مترمکعب گاز در سال جوابگوی ۲۵ درصد نیاز تکمیلی اتحادیه اروپا به گاز است.

نورد استریم

خط لوله گاز «نورد استریم» - خط لوله اصلی گازی بین روسیه و آلمان که در اعماق  دریای بالتیک احداث شده است. این خط به طول ۱۲۲۴ کیلومتر طولانی ترین خط لوله گاز زیر آب در جهان بشمار می آید که حداکثر عمق آن ۲۱۰ متر است.

 و  در این پروژه ۴.۷ میلیارد یورو سرمایه گذاری شده است. حجم گازی كه از طريق خط لوله گاز نورد استریم  قابل تأمين است برابر با ۵۵ ميليارد متر مربع در سال، معادل با انرژی تولیدی در ۱۴ نيروگاه برق و ۵۰ نيروگاه زغال سنگ است. این خط لوله از ایستگاه پمپاژ بنام «پارتووایا» در بندری در نزدیکی ویبورگ ، استان لنینگراد شروع و نقطه پایانی آن در نزدیکی نیروگاه اتمی گریفسوالد ، منطقه مکلنبورگ قرار دارد. این خط لوله از ۱۹۹۷۵۵ قطعه که هر کدام از آنها ۲۴ تن وزن دارد ساخته شده است. در این پروژه از ۱۴۸ کشتی جهت خواباندن خط لوله در کف دریا استفاده شده است. زمان لازم برای رسیدن گاز از ابتدای آن در روسیه به انتهای آن در آلمان ۱۲ روز است.

سال های ۲۰۰۰ الی ۲۰۰۶

در ماه دسامبر سال ۲۰۰۰ در راستای تصمیم کمیسیون اروپایی پروژه نورد استریم  جایگاه خود را در شبکه انتقال اروپا بدست اورد که در سال ۲۰۰۶ تصویب نهایی شد. این به ان معنا بود که نورد استریم نقش کلیدی را در توسعه مستمر و امنیت انرژی اروپا ایفا خواهد کرد.

سال های ۲۰۱۰ الی ۲۰۱۲

در ماه آوریل سال ۲۰۱۰ بخش اجرایی  پروژه خط لوله گاز نورد استریم در دریایی بالتیک آغاز شد. در ماه نوامبر سال ۲۰۱۱ انشعاب اول این خط لوله احداث و در ماه اکتبر سال ۲۰۱۲ بهره برداری شد.

در اجرای این پروژه کشورهای همچون روسیه، آلمان، هلند و فرانسه حضور داشتند. هدف این پروژه افزایش صادرات گاز به بازار اروپا و کاهش وابستگی به کشورهای ترانزیتی بود.

 در واقع این خط لوله بخش دریایی یکی از شاخه های خط لوله گاز «یامال اروپا» است. بخش روی خشکی این خط لوله گاز از شهر «گریازووتس» اغاز شده که در سال ۲۰۱۲ خط لوله گاز «گریازووتس یامال» در روسیه بطول ۹۱۷ کیلومتر و به قطر ۱۴۲۰ میلیمتر احداث شد. حلقه این لوله در آلمان، در جایی که لوله گاز OPAL که نورد استریم ۱ را به خط لوله JAGAL که ادامه خط لوله گاز «یامال اروپا» بوده و خط لوله STEGAL که ادامه خط لوله گاز « اورنگوی- پوماری- اوژهورود » وصل میکند بسته می شود. در کنار خط لوله گاز OPAL در آلمان یک خط لوله دیگری در خشکی بنام NEL به عنوان انشعاب دیگری از نورد استریم احداث شده است که گاز را به اروپای شمال غربی انتقال می دهد.

منابع تامین گاز خط لوله نورد استریم از دو میدان گازی جدید میدان Yuzhno-Russkoye  واقع در منطقه اورنگوی که بهره برداری از آن در سال ۲۰۰۸ با ذخایر ۱۰۰۰ میلیارد مترمکعب شروع شد.) و همچنین میدان گازی Bovanenkovo  واقع در شبه جزیره یامال که بهره برداری از آن در سال ۲۰۱۲ با ذخایر گازی ۴۹۰۰ میلیارد مترمکعب شروع شد. بمنظور اتصال میدان Bovanenkovo در سال ۲۰۱۲ خط لوله گاز Bovanenkovo-ukhta بطول ۱۱۰۰ کیلومتر که  قابلیت انتقال گاز تا ۱۴۰ میلیارد مترمکعب در سال را دارد.  

بخش فنی

در نورد استریم از لوله ای به قطر ۱۲۲۰ میلیمتر استفاده شده است. فشار در خط لوله در ورود آن در ایستگاه پمپاژ «پورتاوایا» در روسیه حدود ۲۲۰ بار (یعنی ۲۲۰ کیلوگرم بر یک سانتیمتر مربع) و در خروج لوله در خاک آلمان برابر با ۱۰۶ بار است.

قبل از پروژه نورد استریم ۱ هیچکس در دنیا خط لوله ای بدون استفاده از پمپ ها احداث نکرده که بتواند گاز را به فاصله ۱۲۲۴ کیلومتر انتقال دهد.

کمی فشار در خاک آلمان هم وجود دارد اما در گریفسوالد ایستگاه پمپی هم وجود ندارد. بنابراین انرژی نه تنها برای انتقال گاز از میان دریای بالتیک بدون ایستگاه پمپ تکمیلی کافی است بلکه برای انتقال گاز در فاصله ۱۰۰ کیلومتر در خشکی هم استفاده می شود.

از فلز منحصر به فردی برای ساخت لوله های این پروژه استفاده شده است. زمان زیادی طول کشید تا فلزکاران توانستند متریالی با چنین استحکام و انعطاف پذیری درست کنند. همچنین، سطح داخلی لوله یه طوری عمل آوری شده است که میزان زبری و ناهمواری سطح کمتر از ۶ میکرون است. در نظر باید داشت که یک میکرون ۱یک هزارم میلیمتر است. بمنظور دستیابی به چنین شاخص هایی در ابتدا لوله بطور مکانیکی صیقل داده می شود و سپس فلز با لایه پلیمری خاص پوشانده و یا رویکاری می شود. 

استفاده از چنین تکنولوژی و متریالی امکان بهره برداری حداقل ۵۰ ساله را از این خط لوله برآورد می سازد.

بطور معمول خط لوله دریایی نیاز به هزینه زیادی برای خدمات و نگهداری ندارد. وضعیت آن با استفاده از ابزار  تشخیصی مخصوص و دقیق که در خط لوله از روسیه تا آلمان رانده می شود ارزیابی می گردد. این ابزارها به اصطلاح پیستون های هوشمند هر کدام دارای سیستم محاسباتی پیچیده ای هستند. ساختار خط لوله گاز به گونه ایست که این پیستون ها بدون هیچ مانعی می توانند در داخل آن حرکت کنند. در طول تمام مسیر، محاسبه قطر داخلی که با دقتی تا ۱ میلیمتر انجام میشود برابر با ۱۱۵۳ میلیمتر است. 

در حالیکه قطر خارجی خط لوله با دور شدن از خاک روسیه به سوی آلمان بتدریج متناسب با افت فشار کاهش می یابد. در ۳۰۰ کیلومتر اول لوله می بایست در برابر فشار ۲۲۰ بار و در ۵۰۰ کیلومتر بعدی فشار ۲۰۰ بار و بعد ۱۷۰ بار مقاوم باشد. در هر کدام از این بخش ها جداره خط لوله دارای ضخامت های مختلف است از ۲۷ الی ۳۴ میلیمتر. چنین تقسیم یندی امکان صرفه جویی در هزینه ها بدون هیچگونه صدمه و زیانی به فاکتور اطمینان را بوجود آورده است.

سطح لوله از متریال ضد زنگ و بتونی مخصوصی پوشانده شده است. پوشش بتونی که از سنگ اهن با تراکم بالا که خرد شده و با سیمان مخلوط شده است ساخته می شود. در نتیجه خط لوله در یک پوسته ای از فولاد تقویت شده بشکل مارپیچ که بر روی آن بتون ریخته شده است و در طول یک شبانه روز در اتاقک های بخار عمل آوری شده است قرار دارد. از بتون کاری برا حل چند موضوع استفاده میکنند. اولا لوله را در کف دریا ثابت نگاه می که جریان اب آن را حرکت ندهد. دوما نقش عایق را برای لوله ایفا کرده که در برابر صدمات مکانیکی ممکن از آن حفاظت می کند.

اجرای پروژه نورد استریم نقش مهمی در توسعه صنایع لوله سازی روسیه داشت. در تامین لوله ها با قطر بزرگ برای بخش اول خط لوله، ۲۵ درصد تولید لوله به عهده شرکت روسی  OMKو ۷۵ درصد آن بر شرکت المانی Europipe بوده است. برای بخش دوم، شرکت  OMK (۲۵ درصد) و Europipe (۶۵ درصد)  و شرکت ژاپنی سومیتومو (۱۰ درصد)  تولید کرده اند.

صاحبان پروژه

صاحب و پیمانکار پروژه خط لوله نورد استریم ۱ شرکت Nord Stream AG است.

سهامداران اصلی این شرکت

شرکت گازپروم

(۵۱ درصد سهام)

شرکت نفت و گاز روسی است، که تمرکز اصلی آن بر استخراج، تولید، انتقال و فروش گاز طبیعی معطوف می‌باشد. این شرکت با تولید روزانه بالغ بر یک میلیارد و ۱۰۰ میلیون متر مکعب گاز طبیعی، به‌عنوان بزرگترین تولیدکننده گاز جهان شناخته می‌شود.

شرکت وینترسهال

(۱۵.۵ درصد سهام)

شرکت نفت و گاز آلمانی است، که در زمینه اکتشاف، استخراج، انتقال و فروش نفت خام، گاز طبیعی و میعانات گازی فعالیت می‌نماید.در حال حاضر این شرکت زیرمجموعه‌ای از شرکت «ب آ اس اف» می‌باشد و به‌عنوان بزرگترین شرکت نفت و گاز آلمان شناخته می‌شود.

شرکت ا. آن رورگس

(۱۵.۵ درصد سهام)

شرکت ا. آن رورگس زیر مجموعه شرکت آلمانی  «ا. آن» بزرگترین شرکت سرمایه‌گذاری، تولید و توزیع برق در جهان است. شرکت ا. آن، در بیش از ۳۰ کشور فعالیت تجاری داشته و دارای بیش از ۲۶ میلیون مشتری در سرتاسر جهان است.

شرکت گاسینی

(۹ درصد سهام)

شرکت هلندی که در زمینه انرژی و شبکه های خطوط لوله گازی فعالیت می کند. این شرکت دارای شبکه خطوط لوله گاز به حجم کلی ۱۲ هزار کیلومتر که ۳۰۰ کیلومتر آن در آلمان قرار دارد.

اینژی

 (۹ درصد سهام)

شرکت «اینژی» با نام قدیم «ژ د اف سوئز» شرکت برق و گاز چندملیتی فرانسوی که در زمینه تولید برق، توزیع گاز طبیعی و انرژی‌های تجدید پذیر فعالیت می کند. دفتر مرکزی آن در شهر پاریس، فرانسه قرار دارد. این شرکت کمپانی ژ د اف سوئز، در تاریخ ۲۲ ژوئیه ۲۰۰۸ پس از ادغام شرکت گاز دو فرانس (Gaz de France) و شرکت سوئز (Suez) تأسیس شد. سهامدار اصلی این شرکت دولت فرانسه می باشد.

 

 

نفت | گاز | اخبار نفت | اخبار گاز | جدید ترین اخبار نفت | جدید ترین اخبار گاز | آخرین اخبار نفت | آخرین اخبار گاز | نفت خام